Al enige tijd wil ik een vervoersmiddel voor mezelf aanschaffen. Fietsen gaat niet echt meer en de bus rijdt hier nogal beperkt en komt op de meeste plaatsen meer niet dan wel. Via de WVG kan ik in aanmerking komen voor een soort van ziekenfondstaxi. Maar aangezien die dezelfde tarieven en voorwaarden hanteren als de voor iedereen verkrijgbare regiotaxi heb ik mezelf de speciale keuring en het eindeloos papieren invullen bespaard. Zo’n taxi is maar 2,50 per rit maar goed, dan moet je wel een uur extra heen en een uur extra terug incalculeren dus op de bonnefooi een vriendin bezoeken doe je weer niet al te snel en een afspraakje in het ziekenhuis kost zo de hele middag. Vriendje is geen taxichaufeur en bovendien wil ik wel eens ergens zelfstandig heen kunnen. Vandaar dat ik een snorfiets wil!

Jammer genoeg bloeide de geldboom alweer niet dit jaar dus het was een langdurig project aan het worden. Tot vriendin Karen vanmiddag langskwam en me zo een flink bedrag gaf om meteen een snorfiets in huis te halen!?! Na wat geharrewar heb ik het toch maar aangenomen en ben er nog wat beduusd van eigenlijk. Hoe onnoemelijk lief!!!

Binnenkort hoop ik dus rond te snorren. Spannend hoor, verder dan onhandig fietsen ben ik nog nooit gekomen namelijk. Misschien moet ik er toch ook maar een helm bij nemen dus ..

Dankjewel lieve Karen en Joost! Je snapt wel dat ik je nooit meer wat vertel he 😉