:gordijn: Het is weer zover, een hickup in mijn toch al totaal verknalde bioritme. Hoewel ik afschuwelijk nachtbraak zit daar wel een heel strak ritme in normaal, uur of vijf ‘s nachts slapen en uur of een ‘s middags wakker. Wijk ik daar vanaf functioneer ik helemaal niet meer, dus na acht jaar pogingen er iets maatschappelijk aanvaardbaars van te maken heb ik die moed maar gewoon opgegeven. Dan heb ik zo om de paar maanden ineens twee a drie maatschappelijk normaal gevonden nachtrusten er tussen zitten waarbij ik ‘s ochtends vroeg het gevoel hou dat ik midden in de nacht ben opgestaan en de hele dag vaag blijf (en nooit weet vol te houden terwijl een maatschappelijk ritme stiekem wel wat makkelijker zou zijn). En zo’n twee, drie keer per jaar dit. Dat de slaap helemaal niet wil komen dus. Gisteren viel ik om kwart over acht ‘s ochtends eens in slaap en nu zit ik me stikwakker af te vragen of ik maar wat zal gaan eten nog. Terwijl ik mijn bijslaapmomenten heb overgeslagen expres :tap:

Het gekke is dat ik wel elke dag bekaf ben (dat heb je zo met ME schijnt) maar dat is blijkbaar weer geen echte slaap-moeheid ofzo. Hoewel ik gerust in de middag op elk willekeurig moment in slaap val. Zo ben ik regelmatig bij de repetitie van een punkband in slaap gesukkeld en eens stevig doorgeslapen toen twee mensen naast me de muur uit de kamer aan het rammen waren. Waarom ik dat s’ nachts niet heb mag Joost weten.

Wat kan ik zeggen, een mens zit maar achterlijk in elkaar? :stupid: