Begrijp me niet verkeerd, het is geweldig dat er zoveel geld overgemaakt wordt voor de slachtoffers in Azie en het is zeker heel hard nodig. Maar vandaag lijkt het wel alsof de strijd om de prijs voor de geweldigste samaritaan is losgebarsten?! Uit alle hoeken gaten kruipen B-BNers om gesigneerde t-shirs, posters, bekers, beeldjes, ingelijste dingskies en andere prullaria ter veiling aan te bieden. Burgermeesters snellen richting media om geld voor voor bijzondere bijstand door te sluizen naar giro 555. De tandpastaglimlachen op tv zijn ontelbaar en ook de gemiddelde burger wil graag in beeld met zijn of haar collectebusjes om vooral maar te laten zien hoeveel zij voor de slachtoffers over hebben. Spotjes vliegen je om de oren, want iedereen moet wel weten welke bedrijven, tijdschiften, organisaties zich druk maken om Azie. Landen wereldweid bieden tegen elkaar op (!) zo erg dat zelfs Kofie Annan voor de zekerheid op het nieuws moest verkondigen dat het geen concurrentieslag om de schoonste schoonheidsprijs is maar het gaat om slachtoffers. Oef, dat laatste zou je bijna vergeten ja ..

Het zet je wel aan het denken nietwaar. Als iedereen nu zo hard van zijn geld af wil, hoe kan het dan dat bejaarden in verzorginstehuizen in Nederland hun eigen pleepapier moeten betalen? Er in dit land – waar gemeentes en regering ineens geld zat over heeft als er aan de andere kant van de wereld een ramp gebeurd – gezinnen zijn die wekelijks in de rij moeten staan bij een voedselbank voor de basisbehoefte voedsel? Dat oplossen is een schijntje vergeleken bij wat er nu opgehaald wordt tenslotte.

Natuurlijk kan je het niet vergelijken. Mensen daar zijn familie, vrienden, huis en alles kwijt. Maar het feit dat men zo makkelijk zoveel geld bij elkaar weet te krijgen, betekend in mijn ogen ook dat bepaalde problemen hier absoluut niet zouden hoeven te bestaan. Of ergens anders …

Wat denkt u, in maart een actie voor de ‘normale’ wereldproblemen?