Goed. Hartstlag iets te hoog, bloeddruk nu 180/100, morgen aan de pillen. Atrose blijkt geen ‘harde’ diagnose. In een notedop: de huisarts denkt niet aan iets anders maar kan atrose niet bewijzen en doorsturen naar een reumatoloog vindt hij onzinnig want die kan toch niet behandelen (euheu?). Moet bij een eventuele WAO-keuring dus maar gewoon zeggen dat ik meer pijn heb. Dat ik zo niet meer weet waar ik eigenlijk aan toe ben dat is euh, tja… (?). Fysiotherapie werd toch niet voldoende vergoed. Ik kon wel CGT gaan doen wellicht (als zijnde ‘pijnpatient’). En toen was de tijd op. Nou ja, ga eerst maar laten bezinken en bekijken wat ik er eigenlijk van moet denken. Wie weet waar Willem Wever woont? Verder ging de auto weer stuk, waarschijnlijk de versnellingsbak.

Al met al een leuke dag dus. Ik kan wel zeggen dat ik nogal in het warretje geraakt ben, alles lijkt elkaar tegen te spreken. Als er alleen aan atrose gedacht wordt, waarom dan geen diagnose? Als er geen diagnose gesteld kan worden, waarom dan niet verwijzen naar een reumatoloog? Waarom kan mijn vraag naar begeleiding of tips niet tegemoet gekomen worden maar komt wel het woord CGT boven? Tenslotte komt zo’n therapie niet vanzelf uit de lucht donderen. Buiten dat ik er eerder voor geweigerd werd omdat het geen zin zou hebben in mijn geval. Woeaaaah, er moet toch wel iets zinnigs te bedenken zijn??

Enfin, ik zou het laten bezinken dus. Twee weken de tijd, dan wordt ik weer doorgemeten (tenzij de pillen verkeerd vallen waar bijna vanuit gegaan werd, dan moet ik eerder terugkomen). En ik ga aan de wandel, kijken of ik dat in beetjes op kan bouwen. Sporten is anders maar ik moet ergens beginnen en wil niet bij de pakken gaan neerzitten. Wie weet wat voor geweldige invallen ik wel niet krijg in de buitenlucht 😉

In elk geval bent u weer op de hoogte …