Het is een bekend fenomeen denk ik, als de stress er af is zakt de hele zooi in elkaar. Ik durfde het gisteren niet te vertellen om er geen onheil over af te roepen maar vandaag dan toch maar. Vriend heeft werk gevonden! Geheel buiten zijn werkgebied maar dit is niet de tijd om kieskeurig te zijn hee. We waren hard op dakloosheid aan het afstormen dus de opluchting is enorm. Merk ik nu net pas dus eigenlijk, het duurde even voor het inzonk denk ik.

Verder wat te enthousiast geprobeerd een geweldig leuke huisvrouw te zijn. Hij werkt tenslotte voor twee en men werkt daar ook nog eens structureel dagelijks een uur over, dus ik wil ook mijn (toch al kleine) steentje bij dragen. Morgen toch maar iets minder goede huisvrouw uithangen, anders is er volgende week weinig huisvrouw over.

Ook gestopt met de medicijnen tegen hoge bloeddruk. Ze werkten niet, alleen bij en gezien mijn overgevoeligheid voor medicijnen proberen we het even zonder (ja, achteraf vond ik het toch ook wel een rare deal maar goed). Mijn bloeddruk was nu 160/90 en hopelijk gaat hij verder omlaag. Moest in een keer stoppen en vertelde een paar uur terug nog enthousiast aan mijn vader dat de nawerkingen erg meevielen deze keer. Fout!!

Enfin, het zal wel een opstapeling van van alles zijn maar voel de instorting opklimmen. Zal u de details besparen maar ik druk me zacht uit als ik zeg dat ik even niet zo prettig voel. Kon er niet van slapen dus val ik u er maar mee lastig (waar is een log al niet goed voor tenslotte).

Wat u er op moet zeggen? Ja dat weet ik ook niet verder…