De hele avond het rijk voor mezelf alleen, mooie gelegenheid om mijn haar wat op te poetsen met een kleurtje. Net als ik half in de verf sta wordt er aangebeld. Kan nooit belangrijk zijn, lekker laten bellen. Dan hoor ik iemand binnen. In de veronderstelling dat het de liefde van mijn leven is roep ik vrolijk hoei en hai. Maar in plaats van hoei en hai terug hoor ik iemand met spoed terug lopen en de deur dichtsmijten?!

Stoer sluip ik naar binnen en gluur in hoeken en gaten. Niemand te bekennen, ook de liefde van mijn leven dus niet. Een blik naar buiten leert me dat zijn auto er ook niet staat. Schrik, schrik, schrik! Wie stond er dan net binnen!!?? Ik check de deur maar die ziet er normaal uit. Ondertussen zie ik wel een jas op de bank liggen. Euh??

Wat telefoontjes lossen het mysterie al snel op. Mijn schoonmoeder was gewoon even binnengewandeld om de jas af te geven! Ze wist dat vriendje niet thuis was en blijkbaar heeft ze er niet bij stil gestaan dat ik me wel eens een ongeluk zou kunnen schrikken. Of dat ik wel eens naakt aan de verwarming vastgebonden zou kunnen zitten ofzo …

Dat ze dat maar noooooooit meer zal doen!!