Vanmiddag heb ik het debat over het Paasakkoord gevolgd en ik moet zeggen, het leek alsof ik aan de rand van een zandbak vol peuters zat. Alleen besturen in dit geval de peuters dit land en zo deed het eerder denken aan Children of the corn dan een gezellige speeltuin.

Een paar uur durend verslag van al het vingerwijzen (alles komt door Woutertje!), sarcasme (“Groen links is een heel klein hondje wat achter de PvdA aanloopt”) en op de man spelen (Jan Marijnissen blijkt niet alleen somber en zwartgallig maar ook nog autoritair!) vanuit kabinet richting oppositie strekt wat ver. Dus hups in een keer door naar het ultieme voorbeeld: de Minister President. Met boos hoofd brulde hij: “wij gaan geen ‘fout gedrag’ van de eerste kamer ‘belonen’“.

Pardon!!?? Sinds wanneer kan een kabinet in hemelsnaam stellen dat de volksvertegenwoordiging of een Eerste of Tweede kamer ‘fout gedrag’ vertoont?! Vergis ik mij of stond er plots in het paasakkoord dat deze democratie omgebouwd is tot een coalitie-dictatuur? En nee, dit was geen slip of the tongue meer te noemen. Hij bleef erbij na aangesproken te worden door zowel PvdA, SP als Groen Links en bond uiteindelijk slechts ietsje in op ‘de gebruikte term’.

Inmiddels is het geen questie meer van eens of oneens zijn met dit kabinet, zij is ronduit een griezelige circusvertoning. Wil er iemand graag bestuurd worden door een stel kutkoters die nog geen normaal argument voor hun gekozen beleid naar voren kunnen brengen maar zich enkel kunnen verlagen naar kroegroddel en -achterklap? Dat Balkenende er uit wenst te zien als Harry Potter a la, maar hij hoeft zich er toch niet naar te gaan gedragen …