Je zou er psychisch gestoord moe van worden. Weet een arts niet binnen luttele minuten een diagnose op uw klachten te definieren, dan zal het wel ‘tussen de oren zitten’. Inmiddels is het aardig volgestampt tussen die oren van mij. Van huidaandoeningen tot koorts, evenwichtsstoringen tot infecties, mijn geest zou tot werkelijk wonderbaarlijke prestaties komen als je sommige artsen moet geloven. Maar ook om me heen hoor ik het veel en veel te vaak. De buurvrouw van mijn Oma die een jaar lang weggestuurd is met pijn in haar been omdat de pijn veroorzaakt zou worden door stress. Helaas bleek uiteindelijk dat er sprake was van gecompliceerde fracturen en is het been afgezet. En zo kent iedereen vast wel een verhaal of bezit zelf zo’n ervaring waarbij het ‘tussen de oren’ toch iets heel concreets en fysieks bleek te zijn.

Maar niet alleen de gezondheidszorg lijkt zich wanhopig vast te klampen aan de psyche als veroorzaker van veel (verkeerd ingeschat) leed. Heeft u problemen dan zal dat ongetwijfeld veroorzaakt zijn door verkeerd (lees: negatief) denken of minstens niet opgelost worden omdat uw denkpatroon te wensen overlaat. Zo is zelfs ontslag door reoganisatie geheel aan uwzelf te wijten, zo niet dan toch. Ook de politiek heeft deze trend ontdekt. Zo vernam ik vanmiddag dat de economie zo slecht gaat omdat ‘wij’ consumenten te negatief denken over de toekomst, leek het referendum over de grondwet te gaan over hoe er gedacht zal worden over Nederland waarbij de bevolking verdacht werd van uberhaupt niet kunnen denken en kunnen arbeidsongeschikten plots weer werken simpelweg omdat de keuringsarts zo positief denkt. De maakbaarheid van het leven tot in het extreme doorgevoerd, je zou wensen dat het waar was.

Ik weet niet hoe u er tegenover staat, wellicht bent u ook van het type ‘elk nadeel heb zijn voordeel’. Maar mij komt het behoorlijk mijn neus uit!

Dat wilde ik maar even kwijt ..