Vanavond werd ik door een vriendin uitgenodig af te gaan koelen op een terrasje en heb ik eens gewoon losbollig ‘ja’ gezegd. En dat was (te) lang geleden duidelijk, ik was verbouwereerd dat ik eenmaal kusgeluiden en eenmaal “hee neukuh!” naar me toe geslingerd kreeg en tweemaal werd uitgescholden voor iets wat neerkwam op ‘kreupele invalide’ (en de neiging moest onderdrukken om te laten zien dat die kreupele nog best wat rotschoppen kan uitdelen). Voor een ritje van nog geen tien minuten, dat kan je alleen maar wat later op de avond gebeuren en na een paar jaar vergeet je dat (inderdaad, wat een achterlijke maatschappij leven we eigenlijk in?). Enfin, een uurtje werd gezellig vier uurtjes nekzwetsen en roddels uitwisselen en uiteindelijk reed ik op mijn spartametje midden in de nacht pas naar huis. Wind in mijn haar, niemand op straat te bekennen (op die straalbezopen vriendin ergens halverwege na) en zachtjes binnenkomen omdat vriendje al slaapt.

Dit gaat ongeloveloos knullig klinken maar hoei .. dat voelde als vrijheid!! Net doen alsof je volkomen gezond bent en iets gaan doen op elk tijdstip dat het maar blieft zonder afhankelijk te zijn van anderen. Ben met een psychopathische lachje om mijn mond naar huis gereden 😀

Toegegeven, ik begin nu al griepverschijnselen te krijgen en zal morgen braaf in de lappenmand gaan liggen. Maar dit gevoel was even heel lekker en heel hard nodig! Zo heb ik deels een oplossing tegen negativiteit gevonden, gewoon een stuk onverstandiger worden!

Ok, u mag nu gerust losbarsten in grappen en grollen :-”