Introductie: Na alle ‘Lekker bed verhalen’ (In het kort: er is hier een vochtprobleem en de verwarming viel deels uit waardoor langzaamaan bed en vloerbedeking zwart en druipend van de schimmel kwamen te staan. Na vele ruzies, misere en ronduit onbeschofte behandeling liep het uit op een verzekeringszaak die na een jaar door ons is gewonnen.) , problemen met de CV-ketel en bizar hoge gasrekeningen daardoor, het failliet gaan van het onderhoudsbedrijf, achterstallig onderhoud aan schilderwerk en een aankomende renovatie waarvan deze week bleek dat die voor onbepaalde tijd is uitgesteld en weet ik veel hoeveel mensen die hier voor weet ik veel hoeveel problemen zijn geweest, is er nog altijd amper iets opgelost. Het verwarmingssysteem is geoptimaliseerd zover dat ging maar de leidingen tussen de radiatoren lopen boven door het plafond zonder ontluchters waardoor wij in de winter tussen de watervallen en opboerende leidingen lijken te wonen. Het onbetegelde deel badcelmuur was doordrongen en geheel zwart van de schimmel en vorig jaar is er een lullig verfje opgesmeerd. Zodat nu ook delen van die verf op tegels, plafond en deurstijlen zit en de schimmel gewoon dwars door de verf komt zetten. Met bijpassende badceldeur: op maat gezaagd en om hem ‘waterwerend’ te maken is er slordig een likje grondverf omheen gesmeerd. De anti-inbraakstrip op de voordeur resulteerde in een stuk afgebrokkeld muur meteen er naast, de anti-inbraakverlichting op balkon leverde een gebroken tegel en een vastgekitte contactdoos op (‘dat kan in elk geval niet meer los’). Het verlaagde plafond zit voor de luchtkokers en de losse platen staan wat krom waardoor afstoffen hier een totaal nodeloze bezigheid wordt. Zo kan ik nog lang doorgaan en .. dat vochtprobleem is nooit meer opgelost.

Vervolg: Vandaag kwam er nog iets bizars bij. In een telefoongesprek bleek plots dat we nog een onderhoudsrekening krijgen van 169 euro. Volgens hen heb ik namelijk op eigen houtje en voor de mooi een radiator besteld en laten vervangen. Gek, ik kan me goed herinneren dat die radiator lek raakte en water door de gang tot in de huiskamer spoot, waardoor het gehele CV-systeem uitviel en men daarom dat ding vervangen heeft. Daar zat niks ‘moois’ bij!

Enfin, deze laatste druppel in combinatie met het feit dat aangekondigde renovatie niet doorgaat en ik beduidend meer last van mijn gezondheid heb in dit huis, deed mij besluiten zelf maar met de woningbouw te gaan praten. Doel: een structurele oplossing vinden, wellicht simpelweg verhuizen maar. Zijn wij er vanaf, kunnen zij de boel in orde maken (telkens als iemand wegverhuist renoveren ze die flat wel) en iedereen blij.

Uiteindelijk: Dom dom dom, ik had kunnen weten dat ik nog niet eens in de buurt van een oplossing zou komen. U en ik hadden het niet kunnen bedenken maar het is mijn eigen schuld! Ik had gewoon meteen bij het eerste probleem onszelf in moeten schrijven voor een nieuwe woning. Dan waren we nu toch aan de beurt geweest en was het probleem opgelost. Waar ik ook een klacht zou indienen, het feit dat we niet opnieuw ingeschreven staan als woningzoekenden zou aangeven ‘dat we het er maar bij hadden laten zitten’. Over een oplossing praten ‘ging toch niet werken, dat merkt u toch wel’. Dus nou ja, dan maar nu alsnog inschrijven en twee en half jaar wachten om vervolgens ons wezenloos te gaan reageren op woningen, dan ‘kwam het alsnog goed’. Wachtend op een blauw oog voegde ze nog toe ‘waarom heeft u dat niet meteen gedaan, vind u uw gezondheid helemaal niet belangrijk?’.

Nou ja, verder verzon ze nog wat fabeltjes over de huurcommissie, vond ze het helemaal niet vreemd dat mijn klachtenbrief wel in de computer zit maar er zelfs geen schriftelijke reactie is teruggeschreven laat staan de gebruikelijke procedure gestart is, ook niet dat onderzoeken nooit meer afgerond zijn en vond ze eigenlijk dat de oplossing gewoon voor de hand lag: een advocaat inhuren en de woningbouw aanklagen(?!) of dus op eigen houtje verhuizen.

Het had me niet moeten verbazen, dit soort gewauwel is daar orde van de dag en tot nog toe verlangde iedereen daar dat ik meteen naar de uiterste noodmiddelen als experts, rechters en verzekeringsmaatschappijen zou stappen. En het lullige is, er is verdomd weinig wat je er als huurder tegen kan doen. Morgen naar juridische zaken van maatschappelijk werk, de inschrijving bij de woningbouw (helaas de enige woningbouw hier) op de bus doen en toch maar proberen de huurcommissie ingeschakeld te krijgen bij huurverlaging. Alle opties hebben zeer weinig kans van slagen of snel resultaat, maar mijn creativiteit is op…

Die eerder genoemde negatieve buien komen niet geheel uit de lucht vallen nee …