Afgelopen week heb ik aardig wat gal kunnen spuien en een deel van de lezers deed ‘gezellig’ mee. Ook in mijn mailbox heb ik stevig wat reacties ontvangen van mensen die hun verhaal kwijt wilden maar dat liever niet en plein public doen (we zijn niet allemaal zo exhibitionistisch hee). Ook die mensen bedankt voor het mee spuien! Sowieso heb ik langs de tijd veel verhalen van mensen opgestuurd gekregen die allemaal vast lopen in de gezondheidszorg voor ze goed en wel hun verhaal hebben kunnen doen, de meest bizarre opmerkingen voor de voeten kregen of gewoonweg niet geholpen worden. Ik voel me dus zeker niet alleen hiermee maar helaas, daar zijn we allemaal niet mee geholpen. We zouden eens de koppen bij elkaar moeten steken om een actie te beginnen. Wellicht artsen gaan bestoken met onze verhalen of wat ludieker ziekenhuizen en huisartsenpraktijken barricarderen met rolstoelen, krukken en chronisch zieken … Heeft u een idee, gooi het in de groep commentaren.

Ben ik er nu zelf nog wat mee opgeschoten? Deels wel. Ik heb veel eieren kunnen dumpen en boosheid kunnen uiten en dat heeft wel degelijk goed gedaan. Ook het gezamenlijk galspuien kan erg prettig werken. Het heeft me in zekere zin dus wel opgelucht allemaal. Deels ben ik er echter ook niets mee opgeschoten. Sommige situaties zwart op wit rozig op rood teruglezen maakte me eigenlijk nog bozer dan ik al was. Alsof het meer werkelijkheid wordt op het moment dat het op papier beeldscherm staat. Maaaaaaar dat hoeft niet per se negatief te zijn. Heb in elk geval op een rijtje gekregen waar ik nog grondig de pest over in heb en wat ik in vervolg wil proberen te voorkomen als ik weer tegenover een debiel vervelend iemand kom te zitten.

Ik ben er mee begonnen omdat ik nog een hoop te verwerken heb. Een ding is echter wel duidelijk geworden, je kan niet iets van jaren ‘even’ in een midweekje verwerken. Maar het is een goede start …

Wat vond u van zo’n weekje spuien?