De wastoren zwichte onder het gewicht van wel een heeele katoenen broek en toen ik wat wilde redderen viel een rek er helemaal af. Waar ik zo on-ge-lo-ve-loos woedend van werd dat ik het gehele rek – onderwijl vloekend als een waanzinnige – alle hoeken van de gang heb laten zien. Toen ik vervolgens de inmiddels zes afzonderlijke delen weer bij elkaar ging rapen, schaafde ik mijn dijbeen open. Dat was voldoende om tot blinde razernij gedreven alle delen nog wat hoeken te laten zien, de muur kalender in duizend stukken te scheuren en de vuilniszak door de keuken te schoppen. Dat laatste kan ik u vertellen, is beslist geen verstandige actie.

Agressief, moi??

Toevoeging: wonder boven wonder kon ik de rekjes terugbuigen en terugbouwen tot een wastoren, heb ik de was opgehangen gekregen en is de rest opgeruimd zonder verdere ongelukken ..