Afgelopen maandag kaartjes gekregen voor de Draai van de Kaai (wielerronde in Roosendaal). En hoewel het onderhand om de hoek is, ik in de watten gelegd werd met stoelen en dingskies halen, we niet tot het einde zijn gebleven en het allemaal stikgezellig was, ben ik nu volledig van de gesloopte. Schoot meteen de tijd van de maand in terwijl het nog geen tijd is en zou gaarne mijn voeten in willen wisselen voor minder pijnlijke exemplaren. En mijn handen eigenlijk ook. En nog wel wat onderdelen wellicht…

Op dat soort momenten heb ik altijd het idee dat ik omringd ben door supermensen. Van die mensen die gewoon een paar uur kunnen staan, een flink eind kunnen lopen en na zo’n evenementje energie hebben voor tien!? De volgende dag gaan ze zomaar weer werken en ook dat houden ze de hele dag vol. Bijna elke dag he! Er zijn zelfs zwermen mensen die daarnaast nog sporten, uit gaan en hun hele huis weten schoon te krijgen. Tsss, het is toch wat.

In mijn ogen moeten ze allemaal wel op de speed zitten, dat houdt een normaal mens toch niet vol zeker.