Las net bij Chantal over de ‘kort lontje’ campagne in verband met geweld tegen leraren op scholen. In de commentaren noemde ook iemand de uit de hand gelopen taferelen in de zorg.

Moet bekennen dat ook ik mijn heil eens heb gezocht in fysiek geweld. Het is al jaren geleden inmiddels maar ik heb een huisarts die mij een jaar lang structureel zorg weigerde en behandelde alsof ik een debiele hypochonder was, letterlijk aan zijn bloes over zijn bureau getrokken. Gelooft u mij maar, na een jaar hevig maagzuur zou u ook gekke dingen doen om hulp te krijgen. En het lulligste is nog wel dat alleen dat resultaat had. Ik kreeg eindelijk de verwijzing naar een internist, werd bekeken en voor ik het wist stond het ziekenhuis mij te vertellen hoe veel pijn ik wel niet moest hebben (joh). Diagnose: maagbreuk, zuurzenuwen die teveel en te zuur produceerden en – door niets er aan doen – ontstekingen in maag en slokdarm. Daar waren zeer geschikte medicijnen voor beschikbaar et voila, CiNNeR was binnen een paar dagen weer in orde. En mijn leermoment destijds dus: soms is fysiek geweld nodig om aan normale zorg te komen.

Afgelopen zondag was er een rapportage op Netwerk over leraren basisonderwijs en geweld van ouders. Waar ik een leraar die daar veel mee te maken heeft gehad hoor zeggen “Meestal is het intelligentieniveau van ouders lager en weten zij dat zij bij voorbaat niet van me kunnen winnen”. Dat hij zichzelf waanzinnig intelligent vindt (wat getuigt van weinig intelligentie), straalt hij ook uit en blijkbaar is de opvoeding op school voor hem een questie van ‘winnen’ (hij) of ‘verliezen’ (de ouders). Alleen het kijken er naar wekte enigzins agressieve gevoelens bij me op.

Mijn conclusie: die campagnes en rapportages zijn behoorlijk eenzijdig te noemen. Natuurlijk is er op los rammen om niets te veroordelen. Maar het lijkt me weinig vanzelfsprekend dat de schuld in alle gevallen automatisch bij ouders, patienten of clienten ligt. Kijken naar het geheel van gebeurtenissen zou niet onaardig zijn lijkt me. Want zeg nu zelf, als u zeer onrechtvaardig behandeld wordt door een instantie of organisatie waar u afhankelijk van bent .. blijft u dan altijd netjes als vloerkleed fungeren?

Nog steeds ben ik heel maatschappelijk tegen geweld hoor. En eigenlijk onnoemelijk hypocriet dus gewoon.