Zoals Theo Maassen emotioneel flexibel is, blijk ik emotioneel gevarieerd op het moment. Zo denk ik enthousiast alles te kunnen en sla aan het stofzuigen, zo val ik uit elkaar van auw en oew en kramp en vervloek mezelf. Zo vind ik iedereen lief en geweldig, zo heb ik een grondige hekel aan de gehele mensheid. Heb ik mezelf nog niet overtuigd dat de toekomst tip top in orde komt, ben ik al depressief van het tegenovergestelde. Intens in mijn nopjes breek ik een minuut later mijn wasrek al af. PMS is er niets bij..

Onder het schrijven valt me zelf wel op dat ik naar het negatieve neig trouwens, ik eindig telkens met het beroerde. Naja, het komt ook in die volgorde. Van negatief naar positief doe ik uren over, maar van goed naar slecht kan in een seconde bekeken zijn! Lachen zou minder spierbewegingen kosten maar nors kijken lijkt juist zoveel makkelijker nietwaar. Ongelukkig worden is niet moeilijk.

*Gaat even compleet uit haar stekker met ‘System of a Down’*

Wat wil ik er nu mee zeggen eigenlijk? Geen flauw benul. Het kwam zo in me op enzo. Waarschijnlijk omdat ik van het denkerige ben en iedereen weet toch dat ‘snachts denken weinig gestructureerd verloopt?

Ze zouden nachtloggen gewoon moeten verbieden …