Hieronder heb ik al vertelt wat ik wel kan mankeren en wat er vooral niet gevonden is. Maar daarmee liep ik tegen een merkwaardig ‘probleem’ aan. Er werd namelijk ook vertelt dat mijn klachten kunnen wijzen op verwaarloosd Lyme maar dat kan niet meer gesteld worden. Gekke is dat de klachten ook konden wijzen op ME wat eveneens niet getest kan worden, die diagnose kreeg ik echter eerder wel. En zoals wel bekend is het een diagnose die eerder tegen je werkt dan voor je pleit.

Eigenlijk ben ik met dat laatste dus ietwat genaaid. Zo’n diagnose kom je namelijk ook nooit meer vanaf. Beter was geweest dat men het had behandeld zoals de immunoloog dat nu heeft aangepakt. Er zijn enkele uitingen van ziekte die beperkingen geven, waar men geen oorzaak voor kan benoemen en dus derhalve niets aan kan doen. Dat is toch feitelijk een stuk beter dan een brei passende, mogelijke diagnoses afgaan en er een op de bonnefooi uitkiezen? En dan ook nog net die ene die weinig serieus wordt genomen ..

Wat dat aangaat heeft sceptisch Nederland wellicht nog een correct punt naar voren gebracht, de patient krijgt inderdaad een diagnose aangepraat.