Depressief worden, woede uiten, even janken en dan stevig knopen doorhakken en besluiten nemen. De deur uit gaan en een fijn gesprek hebben over totaal andere zaken en je daarna totaal verrot blowen en bijna in de broek piesen van het lachen.. Dat pept best behoorlijk op. Behoorlijk zelfs.

De dag begon totaal verkeerd. Te laat, te moe, te brak en een tv die verdomde beeld te leveren. Gelukkig bleken mijn schoonouders een instant oplossing te hebben, de camping tv. Bijna niet gebruikt en beter beeld dan we hadden. Als hij nog een tijd meegaat is het bijna een geluk bij een ongeluk. Dat heft een depressie niet op maar goed, je kan niet 24-7 gaan zitten miezeren. Nou ja, dat kan best natuurlijk maar ook daar had ik vandaag weerstand tegen.

Gek wat een brein kan doen. Vanavond kon ik me namen van mensen die ik toch al vier jaar ken, bijgod niet herinneren. En je gaat langdurige kennissen toch niet vragen “goh, ik ken je al jaren maarreuh wat is je naam ook alweer?”. Leve de barvrouw die nu denkt dat ik gestoord ben maar een gek best uit de brand wilde helpen.

Singer/songwriter is maar een rare betiteling. Zangers in bands die eigen nummers schrijven krijgen toch nooit het etiket songwriter. En op een of andere manier lijkt ‘songwriter’ een titel met sjeu, alsof dat intellectueler zou zijn. Maar Stuart Davis is een leuke singer/songwriter, dat mag gezegd ..

Voor het eerst ben ik in de nacht van de elfde van de elfde buiten, op mijn spartametje terug naar huis. En in de provincie waar carnaval hoogtij viert, is gekkennacht ook een feestje. Hoewel, het is eerder de nacht van de bezopen zwijnen. Mannen roepen ‘neuken!?’ voor ze tegen een lantaarnpaal aan lopen, vrouwen in sexy outfit kotsen ranzig over straat. Van die sex zal wel niet veel komen.

Ik, van de hak op de tak?

U nog nachtgedachten?