Op 2Vandaag was vandaag (ok, officieel was dat gisteren) een item te zien over werkende moeders. Met een intro. Waar je eerst iets hoorde over de man aan het werk en moeders de vrouw die de hele dag staat te strijken en te doen. En dan komt het natuurlijk, volgens 2Vandaag bestaat dit niet meer. Met een ondertoon dat dat maar goed is ook, iedereeeen wil en moet toch werken. En kinderen van tweeverdieners, die zijn dolgelukkig volgens de programmamakers.

U hoort mijn ondertoon? Want inderdaad, ik erger mij hier groen en blauw aan. Met name aan het veroordelende wat tegenwoordig heerst, alsof huishouden en opvoeden inferieure taken zijn. Maar ook ben ik van mening dat het voor kinderen prettiger is om niet opgevoed te worden door Jan en Alleman behalve de ouders. Eigenlijk vind ik zelfs dat mensen een betere afweging zouden moeten maken. Kinderen grootbrengen naast een zestig-urige werkweek kan je geen opvoeden noemen. Dat heet ‘uitbesteden’. En waarom neem je dan in hemelsnaam kinderen, als die carriere zoveel belangrijker is?

Ik geloof ook nooit dat kinderen net zo gelukkig zijn als zij vijf dagen per week op de opvang moeten als wanneer zij buiten school gewoon thuis kunnen zijn. Een mevrouw of mijnheer die je haast je limonade op te drinken omdat thee te veel werk is en de glazen voor x uur opgeruimd moeten zijn en die hun aandacht moeten verdelen tussen vijftien kinderen, zijn toch nooit net zo leuk als je ouders? Om het niet te hebben over de benodigde veiligheid en liefde.

Het is wel erg genoeg dat veel ouders niet anders kunnen dan blijven werken en gelukkig zijn er ook ouders die een redelijke verdeling kunnen maken tussen thuis zijn en opvang moeten regelen. Maar propageren dat alle kinderen maar fijn uitbesteed moeten worden omdat de carriere een must is … Ik ben er niet voor!

Wat denkt u, ouderwets gedacht van mij?