En dat is mijn geval maar goed ook. Hoewel ik er normaal wel om kan lachen, word ik nu echt geteisterd door nightfright. Eergisteren werd ik in mijn zij geramd met een honkbalknuppel, gisteren werd ik neergeschoten en vandaag werd ik wakker in een gesloten psychiatrische kliniek, merkend dat ik totaal psychotisch was. Omdat ik steeds zelf er van wakker wordt (in plaats van dat Stefan me eruit kletst), blijf ik heel lang hangen in de nachtmerrie. En buiten dat mijn geest zich niet meteen losmaakt van de droomsituatie, voel ik ook nog een tijd de fysieke pijn die me in de droom is aangedaan.

Vanochtend voelde ik me voor het eerst bijna getraumatiseerd na die ‘ervaringen’. De herinnering te levendig om het makkelijk opzij te schuiven. Pas na een uurtje of vijf liet het me los en dat was waarschijnlijk omdat ik naar de tandarts moest. Ben het nu wel helemaal kwijt maar gaan slapen .. weinig aantrekkelijk even ..

Hoe slaapt u de laatste tijd?