Welnee, ik begin nu niet weer over Hoogervorst, het nieuwe zorgstelsel of het geneuzel in Nova vanavond (hoewel het moeite kost, zeker als op de vraag “valt bijvoorbeeld de tandarts onder luxe produkten” geantwoord wordt dat de basisverzekering hetzelfde dekt als het ‘oude’ ziekenfonds). Ik wilde u – naar aanleiding van een discussie ergens in de commentaren – eens een vaak besproken ende omstreden idee voorleggen: het voorrang-systeem in de zorg.

Er zijn mensen – en ik behoor daar overigens zeker niet toe – die van mening zijn dat er een soort van voorrangsysteem gehanteerd zou moeten worden in de zorg. De mens met ‘gezonde’ levensstijl mag voor op de mens met een minder ‘gezonde’ levensstijl. Veelal gaat het dan om de geneugten of zondes in het leven zoals roken, drinken of drugsgebruik. Het idee erachter: waarom solidair zijn met mensen die er geen gezonde levensstijl op na houden, zij moeten zelf de consequenties van hun gedrag dragen.

Zoals gezegd, ben ik daar pertinent op tegen. Sowieso omdat de veronderstelde verbanden lang niet altijd waargemaakt kunnen worden. Er zijn longkankers die niet-roken gerelateerd zijn, leveraandoeningen zijn zelden tot nooit aantoonbaar te relateren aan enkel drinkgedrag en genoeg artsen zijn stiekem gebruiker maar een stuk ‘gezonder’ dan de straatjunk.

Ook lijkt mij het einde meteen compleet zoek. Want wat gaan we bestempelen als ‘eigen schuld’ en wat niet? Mag de supergezonde sporter wel voorrang als hij/zij van een berg afdonderd? Of die verhuizer die door zijn rug gaat? Ook zij nemen bewuste risico’s tenslotte maar het zal zelden als ongezond bestempeld worden. Of nog verder geredeneerd. Iemand kan door ziekte minder bewegen en krijgt daaraan gerelateerde problemen. Quesie van jammer dan? En wat als een zieke tien jaar daarvoor is gestopt met roken. Er zou nog steeds een verband kunnen zijn, krijgt diegene punten vanwege verbeterd gedrag ofzo?

Iets verder gezocht maar niet onbelangrijk, hoe afhankelijk wordt je van de stand van wetenschap? Moesten we jaren zuivel eten, is kaas sinds korte tijd een verboden vrucht. De visie over koffie wisselt ongeveer elk jaar. En ik als MEer val al reeds tussen wal en schip of eigenlijk tussen arts en psycholoog. Waar de een me weg bonjourt omdat mijn eigen gedrag de oorzaak van mijn klachten zou zijn, bounjourt de psycholoog me net zo hard weg met het tegendeel.

Als laatste maar eigenlijk belangrijkste ben ik van mening dat het een questie is van kiezen tussen solidair of niet. Je besluit dat iedereen recht heeft op zorg of dat het iedereen voor zichzelf is, zo’n half-om systeem raakt kant nog wal. Al is het maar om bovenstaande tegenwerpingen.

Wat is uw mening hierover?