Hier is hij dan, mijn laatste sigaret. Me bedenkend dat het mijn laatste is, word ik al nerveus. Zal het echt mijn laatste zijn? Oew oew, dat moet ik al niet denken eigenlijk, dat is niet de instelling van een echte niet-roker. Ik moet echt willen! Alles weggooien en niet meer aan denken. Ha-ha.

Gekke is dat het enige voordeel van roken inmiddels ook weggevallen is. Rook je eenmaal, dan maakt een sigaret rustiger, relaxter. Is er spanning? Hoppa, grijp een sigaret en de scherpe randjes vervagen eventjes. Maar steek ik nu een sigaret op, raak ik ook nerveus. Want ik ben momenteel overbewust dat het slecht is, dat ik iets beroerds in mijn lichaam stop. Dat het een stomzinnige gewoonte is. Je zou denken dat dat prikkelt tot stoppen. Nerveus worden van roken, dan levert het helemaal niets meer op toch!

En ik weet het heel goed. Er is alleen te verdienen aan stoppen. Het is gezonder, beter voor de conditie, veel beter voor astma-klachten. De smaak verbeterd, de reuk verbeterd, de huid wordt mooier, het lichaam verbeterd. Je stinkt niet meer naar rook. En niet helemaal onbelangrijk: het bespaart weer veel geld. Kan ik mijn zorgverzekering weer betalen enzo.

Mijn laatste sigaret en hij is op…

Snel alle asbakken in huis weghalen. Aanstekers verstoppen (ja weggooien is beter maar er woont hier nog iemand in huis die ik niet ga dwingen te stoppen) en dan maar even de deur uit. Frisse lucht inademen.