Vannacht had ik eigenlijk het besluit al genomen en dat werd bevestigd toen ik vanochtend opstond en Dolly boos naar me zag kijken. Om haar een rottige trip te besparen heb ik telefonisch overlegd met de dierenarts. Die was overtuigd dat hij heel veel voor haar kan doen maar gaf ook aan dat het een lijdensweg zal worden. Dat wil ik niet voor haar dus heb ik de knoop meteen doorgehakt. Omdat ik het per se thuis wil en de dierenarts vandaag alleen op de praktijk stond, komt hij zaterdagochtend (morgen) langs. Dat vond ik eigenlijk wel erg fijn, anders was het zo snel gegaan ineens vandaag.

Gelukkig kreeg ze melk, fijngekookte vis en een stukje leverworst wel heel goed naar binnen, ze ligt inmiddels volgegeten en best tevreden op bed. Hoewel ik weet dat het de goede beslissing is, blijft het heel moeilijk. Vanmiddag kreeg ze een opkikker, keek ons stralend aan en zeurde de oren van ons hoofd om de vis. Dan slaat de twijfel wel toe moet ik bekennen. Maar bekijken we haar goed dan kunnen we niet om de vele ontstekingen heen. D’r bek, een oog, haar huid, de blaas en twee plekken op haar pootjes, daar moet ze heel veel last van hebben. Zelfs een bikkel als Dolly. De vis leidt alleen maar even af. Gelukkig maar, wil haar nog zoveel mogelijk plezier geven als kan.

Dankjewel voor de vele reacties hieronder. Ik had mijn besluit eigenlijk wel al genomen. Maar het zwart-op-wit zetten is dan nog wat anders…