Ok, Cleo blijkt toch geen terroriste maar Knoepie een boze poeperd. Gisteren kregen ze een gevecht pal onder mijn neus en kon ik pas goed zien hoe dat nu in zijn werk gaat. Het komt er op neer dat Cleo denkt ‘ha, poes!’ en er op af drentelt, Knoepie denkt ‘woeaaaaahhh’ en met haar oren plat naar achteren gaat brommen, Cleo gepikeerd terug blaast, Knoepie begint met rammen, Cleo terug hengstÃâ?šÃ‚ en hupsakee, hek van de dam. Gisteren verliep alleen het einde iets anders. Knoepie rende nu eens niet weg et voila, Cleo maakte zich klein, knipoogte onnoemelijk in het rond en vertrok vervolgens in slomotion naar een stukje verderop. Oftewel, het probleem zit meer bij Knoepie dan bij Cleo.

Denk ook dat Knoepie gewoon een verkeerde associatie heeft opgelopen. De eerste dag dat Cleo hier was, sprong Knoepie nietsvermoedend bij me op schoot en toen dook Cleo er nogal jaloers bovenop. Sindsdien is het mis.

Maar er is vooruitgang! Gisteren had ik eigenlijk besloten dat Cleo terug moest naar vorig baasje maar uiteindelijk hebben we gezamenlijk besloten het nog een paar dagen aan te zien. Om te kijken of ik nog iets zinnigs kon betekenen ben ik eerst in die kattenkamer – waar Knoepie zich verstopt -Ãâ?šÃ‚ gaan stofzuigen. Ja ja, heel gemeen maar succes verzekerd: Knoepie zat in de huiskamer voor ik met mijn ogen kon knipperen. (Stofzuiger is in elk geval veel enger dan andere poesjes). Daarna heb ik de kattenkamer dichtgegooid en ben de boel even aan gaan kijken. Alle drie vonden ze een eigen plekje en na een kwartiertje lagen ze allemaal te soezen en te slapen in dezelfde kamer, ook Knoepie! Vervolgens ben ik gaan douchen en later nog een boodschapje gaan doen en tee dee hee, er volgden geen slachtpartijen en geen ging zich ergens verstoppen.

Omdat zowel Knoepie als Cleo gek zijn op spelen met een lange, rode veter heb ik die er eens bij gepakt. Ben eerst gaan spelen met Cleo en die vergat meteen alles om haar heen. Dat vond Knoepie wel errug interessant en na een paar minuten zo interessant dat ze via de kast en een stoel op de bank belande, nog geen meter van Cleo af! Daarna kreeg ik het voor elkaar dat elk een kant van de veter te pakken kregen. Dat werd een jolig touwtrekken waarbij ze per ongeluk nog maar dertig centimeter van elkaar af zaten. Zonder gebrom, gesis of wat dan ook. *Yay!!* Zodra het spelletje voorbij was ging ieder weer in een eigen hoekje liggen maffen maar allee, het mag een vooruitgang heten.

Later kwam Knoepie de gang in en brak er toch nog een gevecht uit. Alleen hield Knoepie stand, bleef waar ze was en opnieuw trok Cleo zich al heel snel voorzichtig terug. Helemaal sneu, ze wil gewoon graag bij Knoepie in de buurt rondhangen.

Op dit moment zit Knoep weer in de kattenkamer en ligt Cleo naast me. Maaaaar er was vooruitgang vandaag, dat geeft de burger moed nietwaar. Morgen weer de veilige kamer afsluiten. En spelen alsof mijn leven er vanaf hangt!