Zo was er een leuke band die het goed deed, zo is Stefan ineens bandloos geworden. Dat kan gebeuren denkt u wellicht maar het is het ‘hoe’ wat mij werkelijk verbijsterd heeft.

Weken zijn er wat problemen binnen de band. Kan gebeuren, het lost zich dan ook wel in enige mate op. Er volgt snel een leuk optreden en de spirit zit er wel weer in. Een week na dat leuke optreden zeilt de drummer echter binnen, legt een baal – in mijn ogen ook nog onterechte – grieven over Stefan neer en geeft aan: Stefan eruit of ik eruit. Een gesprek onmogelijk en erger, de beslissing liet hij aan de overige bandleden over?! De overige bandleden lijken de kritieken niet te delen, twee bandleden willen zich niet wagen aan zo’n beslissing maar een derde vond het blijkbaar geen probleem zich er tussen in te plaatsen. Vervolgens laat niemand meer iets horen en op de volgende repetitie viel het besluit. De drummer heeft de band opgericht dus tja, dan moest Stefan er maar uit. Of hij nog wel even de ander wil leren hoe de site werkt. Enne, ze blijven toch wel leuk vriendschappelijk met elkaar omgaan he? (Yeah Right, en wij vallen dagelijks met ons achterhoofd van de trap). Enkele dagen later plaatst degene die het besluit geinitieerd heeft ook nog een oproep op een forum voor een nieuwe zanger en toont zich een watje door de indruk te geven dat Stefan zelf opgestapt zou zijn omdat hij een andere richting op zou gaan in de muziek. Als je maar een zonnedans doet wordt het wel mooi weer?

Merkwaardig genoeg merk ik dat dit soort taferelen zich wel vaker afspelen binnen bands. Iemand zet de boel op scherp en de overige ‘vrienden’ draaien hun hand er niet voor om een mes in je rug te steken. Zij hoeven het niet eens eens te zijn met de kritiekgever en de doorslaggevende reden om iemand eruit te zetten hoeft ook geheel niets met de zaak te maken te hebben blijkbaar. Daarna wordt van de gedupeerde wel verwacht dat er een hoog vriendschappelijk gehalte blijft bestaan. In mijn ogen heb je met zulke vrienden geen vijanden meer nodig.

Nee, ik hou de eer inderdaad zelden aan mezelf. Waarom zou ik? Ik ben niet degene die haar vrienden bedriegd met de verwachting daar genegenheid voor terug te krijgen. Sterker, voor het eerst was ik blij dat ik totaal a-muzikaal ben. Vele muzikanten blekenÃ� bovenstaande taferelen te herkennen. En dat is in mijn ogen maar een hele sneue zaak ..Ã�Â