Afgelopen dinsdag zou ik het beoordelingsgesprek voor mijn herkeuring hebben. Redelijk vroeg (voor mij) en een eindje uit de buurt, dus maandag heel rustig aan gedaan, s’avonds koppig in bed gaan liggen, uiteindelijk stikvroeg opgestaan en toen nerveuzig gaan zitten wachten tot we op pad konden.Ãâ?šÃ‚ Een half uur voor vertrek werd ik echter gebeld door de keuringsarts. Hij had pas die ochtend mijn toelichting gekregen en in het licht van mijn klachten/beperkingen leek het hem onzinnig me helemaal daarheen te laten komen. Bovendien dacht hij niet dat ik nog zo zinnig een gesprek zou kunnen voeren na de moeite om er te komen en daar zit wel wat in. In plaats daarvan komt hij dus op huisbezoek.

Moet bekennen dat ik wat flabbergasted was, ik had er niet eens aan gedacht dat huisbezoeken ook mogelijk zijn. En ik had alles zo aangepast en gericht op dat bezoek dat ik na het telefoontje meteen niet meer wist wat ik met mezelf aan moest eigenlijk. Nou ja, was zo kapot dat ik ben gaan slapen (ben ik niet eens geweest en nog kapot). Anyhoe, hij klonk heel aardig en wist mijn zenuwen wel grotendeels weg te nemen dus dat was erg fijn. Kreeg de indruk dat hij uitgaat van de client en dat was feitelijk het enige waar ik tegenop zag door al dat negatieve nieuws in de media over keuringen. Enfin, to be continued dus..