Een mens leert altijd bij en u zult het niet geloven, maar ook ik leer nog wel eens iets bij. Zo merkte ik gedurende de week bij mijn vader, dat ik eigenlijk wel erg gestressed en gehaast leef (je meeeeent het). Mijn vader doet de dingen beheerst en rustig aan, niet haasten als er geen spoed vereist is. Ik daarentegen wil alles minstens gisteren af hebben en moest hier en daar de neiging onderdukken om niet hysterisch te gaan doen als we niet door de supermakt holden of naar huis renden. En als ik nu nog veel meer kon doen op een dag of iets, dan had het tenminste nog enig nut. Maar (natuurlijk) is dat niet zo, ik stort alleen maar sneller en vaker in elkaar. Bovendien ben ik niet met iets bezig, ik ben alleen maar bezig met het af krijgen, afronden, achter de rug hebben.

Kortom, tijd om eens wat relaxter te gaan leven, rustiger tegen de zaken aan te kijken. Gericht zijn op wat ik aan het doen ben in plaats van wat nog allemaal af ‘moet’. Dat had ik feitelijk al geleerd moeten hebben van mijn ziekenhuiservaring december vorig jaar natuurlijk. Of anders wellicht van de keren dat mijn spieren van de stress in een verreking sprongen. Maar goed, ik ben wel vaker wat hardnekkig hardhorend voor mijn eigen ikke. Niets nieuws onder de zon dus. Enne, sommige dingen hebben nu eenmaal tijd nodig nietwaar …