Gehandicapten zijn weer helemaal ‘in’, ‘hip’ ende ‘hot’ de laatste tijd. Dat is wel vaker in periodes, dat ‘we’ ineens gaan laten zien hoe ge-wel-dig gehandicapten wel niet zijn. Maar op het moment is het wel heel triest gesteld hoor.

Zo zag ik laatst de finale van de Mis(s) Verkiezing. Allerhande mooie vrouwen paraderen rond en de ‘gewone’ mens brult om het hardst dat het missen van een onderarm, het hebben van een scheefhangend gezicht of die kekke ligstoel echt niets afdoen aan de meisjes hoor. Dat is natuurlijk onnoemelijk gelul, het heet niet voor niets een ‘handicap’. De meisjes zelf konden er echter ook wat van. Na het kijken van de filmpjes moesten ‘we’ toch echt overtuigd zijn dat dat verschrikkelijke ongeluk of die aangeboren ziekte een blessing in disguise was. Gehandicapten zijn werkelijk dolgelukkig met hun beperking, zij zijn zo wijs geworden en hebben ineens zoveel oog voor de prachtige dingen in het gelukzalige leven. Het is duidelijk, eigenlijk is de ‘gewone’ mens knap ongelukkig zo zonder handicap. *En sorry, ik moet het zeggen. Iedereen wist de winnares al voor de finale ook maar gestart was. Dat meisje in de ligstoel natuurlijk! Tenslotte waren ze allen mooi maar zij het meest gehandicapt.*

Het UWV doet sinds kort ook hier aan mee en voert campagne om (arbeids)gehandicapten te promoten. En hoe! Bijvoorbeeld: Een eikel op een podium ziet zijn presentatie verknalt door een computerfoutje en natuurlijk kan werkelijk he-le-maal nie-mand dat oplossen. De redding is echter nabij, kijk daar komt de rolstoeler al aanscheuren. Hij rukt stoer zijn laptopje op schoot, toetst wat in en tee dee hee, de presentatie in beeld en gered. Het publiek barst los in applaus en ook de mijnheer op het podium kijkt totaal onder de indruk, onderdanig naar die razend slimme rolstoeler. Want jaaaahaaaa, zonder arbeidsgehandicapte was dit nooooit of te nimmer opgelost, dat begrijpt u. Er schijnt ook een versie te zijn waaruit blijkt dat de gezondheidszorg per telefoon alleen zo geweldig is omdat het mens aan de lijn hardstikke blind is. Het is wat.

Wellicht heeft u het gemerkt, ik word licht onpasselijk van dit soort merkwaardige promoties. U denkt toch zeker ook niet echt dat een rolstoeler zich blij staat te bescheuren als hij de zoveelste winkel niet in kan? Dat het meisje in de ligstoel gelukkig is met het feit dat haar spieren in rug en nek dusdanig aantrekken dat haar hoofd extreem ver naar achteren gerukt wordt en ze amper kan lopen, staan of zelfs zitten? Laat staan dat u werkelijk zal denken dat het verstand in de rolstoel zit of een gebrek gecompenseert wordt door een enorm IQ of spontaan aangewaaide talenten.

Ik ben ook gehandicapt. En het enige wat hoogstens specialer aan mij is geworden is dat ik minder kan, wat vaker dan ieder ander mijn nek breek en regelmatiger stuntel. Niets om voor te applaudiseren lijkt me. Hoogstens kan men wat vaker lachen ..

Natuurlijk is het goed als arbeidsgehandicapten net zo makkelijk aan het werk kunnen komen als ieder ander. Maar de nadruk zou mijns inziens wel mogen liggen op het feit dat men hetzelfde kan of met wat aanpassingen tot hetzelfde resultaat kan komen. Het UWV zet gehandicapten juist neer alsof het om iets fabeltastisch bijzonders gaat, wat behoorlijk beledigend overkomt.

Als er net zo’n campagne gestart zou worden maar de gehandicapte verruilt wordt met een homosexueel, dan zouden de ogen toch uit uw hoofd vallen?