Een ruim half jaar geleden schreef ik een stukje over Virtueel vs IRL. Daarin verbaasde ik mij kortgezegt over het feit dat lifeloggers soms het gevoel hebben te moeten benadrukken dat iets ‘in real life’ gebeurd is, alsof het internet een verzonnen wereld is waarin wij ‘niet echt’ zijn.

De laatste tijd valt mij een ander fenomeen op. Sommigen lezen een lifelog als een boek en beschouwen de auteur als een personage waar zij alles van weten. Een personage van een boek is echter niet meer dan dat terwijl de auteur van een lifelog nog een aanzienlijk deel leven heeft waar niet over vertelt wordt. Bovendien maak je de auteur niet mee, je leest alleen zijn of haar schrijfsels.

En daar kan de schoen aardig wringen als je het mij vraagt. Om de zoveel tijd is er wel iemand die denkt mij door en door te kennen aan de hand van mijn log. En hoewel ik behoorlijk open ben over mezelf, is dat toch echt zes stappen te ver. In die zin denk ik -in tegenstelling tot in het vorige schrijfsel – dat er wel verschil zit tussen virtueel en ‘in real life’.

Bent u wel eens aangezien voor uw weblog?