Natuurlijk moest ik mezelf eerst even voor schut zetten. Zo’n snorfiets moet je aan kunnen trappen. En ik heb dat nog noooooit in mijn leven gedaan. Dus toen ik dat nu poogde ten overstaande van mijn vriend, mijn schoonpa en de verkoper, lukte dat niet. Dat is logisch. Ik trapte me gek, de snorfiets bleek naar achteren en voren te kantelen op de standaard, mijn enkel zwikte van de trapper, uit mijn ooghoek zag ik ogen groot worden en zweet uitbreken en ik ‘hoorde’ iedereen wel denken hoor .. “Wat is dat mens in hemelsnaam aan het doen!?”. De verkoper was zo vriendelijk me voor te doen hoe je hem ook gewoon aan kan lopen en allee, dat lukte me wel in een keer. Opluchting alom.

Verder is hij leuk, rijd goed, ziet er piekfijn uit en dus staat ze nu in de box: een Vespa Ciao Mix! Pittig dingetje ook moet ik zeggen, dat trekt harder op dan je zou denken. En ik …ik ben blij!!!! (Echt, echt blij!!)
Vanmiddag – op de fiets want je moet onheil niet afroepen nietwaar – even laten verzekeren en dan uitproberen en wennen. Hopelijk gaat hij lang, lang mee. Dat ik er maar veel plezier van mag hebben ..