Alle papieren onderzoeken en politieke statements daargelaten, valt het u ook niet op? Dat discriminatie onnoemelijk de kop op steekt en steeds grotere vormen aanneemt? In een paar jaar tijd heb ik een groot deel van mijn omgeving zo racistisch als de pest zien worden en dan hebben we het nog niet over de onnoemelijke homofobie die hier hangt. Allemaal onder het mom ‘dat mag gezegd’ of zelfs ‘ik zeg niets verkeerds’ natuurlijk. Een deel kennissen vond het heel normaal tegen een wildvreemde, zwarte man te zeggen: wij werken nu eenmaal wel he’, toen hij zich afvroeg hoe het zo rustig kwam in de stad. Menig homofoob vind ‘homo’s helemaal niet erg hoor, zolang ze niet aan me zitten’ en denken dat ze dat ook even heel duidelijk moeten stellen bij elke homo die langskomt (gek genoeg doen ze dat niet bij elke hetero die langswandelt). Kleine voorbeelden uit jammerlijk veel mogelijkheden.

De meesten houden zich tegenwoordig ietwat in met mij in de buurt of vermijden in elk geval de discussie. Ineens ben ik de griet waarmee je daar niet over kan praten, alsof ik de abnormale ben daarin.

Afgelopen weekend is de hele buurt bespoten met hakenkruizen. Op muren, vuilnisbakken en telefooncellen en helaas, dus ook op onze vuilcontainer. Ik schaam me dood met dat ding in de boxgang en vraag me af hoe onze Ghaneze, Marrokaanse en Turkse buren zich wel niet moeten voelen…