De oma van mijn vriend is gisteren overleden. Heel naar zat de familie in Frankrijk en alles ging zo snel, dat ze onmogelijk op tijd terug konden zijn om afscheid te nemen. Dus zijn wij naar haar toe gegaan. Denk niet dat ze specifiek heeft geweten dat wij er waren maar dat er mensen om haar heen waren leek haar wel rustiger te maken. Ze is vrij snel na onze aankomst overleden, gelukkig heel rustig en zonder pijn.

Ik moet zeggen dat ik haar niet goed kende. Heb haar onlangs ontmoet in het verzorgingshuis waar ze woonde. Ik weet wel dat ze het niet leuk vond daar en het is ook een deprimerende omgeving eigenlijk. Met zijn tweeen op een kamer met een klein kastje met wat spulletjes en een kleine kledingkast en dat is het wel. Je wordt er goed verzorgd, dat wel. Maar er blijft voor je persoonlijke leven maar weinig over. Akelige gedachte, ik kon me goed voorstellen dat ze de plek niet leuk vond.

Eigenlijk geloof ik niet dat er nog iets is na het leven. Maar ik hoop het wel. En dat ze daar dan veel gelukkiger is. Genietend van weer een eigen plekje.