Tja, iets beters heb ik momenteel niet in de aanbieding. Nu de hitte godenzijdank even voorbij is en de heerlijke regen met bakken uit de lucht komt, ben ik ziekelijk van de plotse temperatuurdaling. Mijn evenwicht heeft zwaar kuren dus misselijkheid, raar zicht en warrigheid troef. Oftewel: het is natuurlijk ook niet goed of het deugd niet.

Bedacht me vanochtend ook weer – voor de 1112e keer waarschijnlijk – dat ik echt iets mankeer, daadwerkelijk beperkt ben en het nog altijd beroerd accepteer. Inderdaad, geheel niets nieuws onder de zon. Waar haal ik die verstrekkende eigenwijsheid op dat gebied toch vandaan? Niet van mijn ouders geerft vermoed ik, in dat opzicht lijk ik wel van de melkboer.

U nog iets wat u maar niet kan accepteren?