Ik denk veel. En soms denk ik wel eens dat ik teveel denk. Zo dacht ik vannacht dusdanig veel dat ik geen logje klaar kreeg. Teveel zijpaden, teveel woorden, teveel spinsels in een stukje. Met in mijn achterhoofd teveel dingen die ik nog wil doen of gedaan had willen hebben. Zoals sommige vrouwen afgeleid raken onder de sex omdat ze een boodschappenlijstje aan het maken zijn, krijg ik soms geen log geproduceerd door de vele gedachten. (En prijs ik mezelf gelukkig dat ik het onder het loggen heb en niet gedurende sex, dat dan weer wel.)

Enfin, ik begon vannacht met een stukje over dat Nederlanders zo godsgeklaagd productief willen zijn. Waar bij kwam dat elke 3,5 minuut een werknemer uitvalt vanwege (vaak arbeidsgerelateerde) stressklachten. Bedacht dat niet-rokers vaak onterecht jaloers zijn op rookpauzes. *Moet stoppen met roken* En dat iedereen zich erg richt op werk. Dat je in de WAO alleen wat voorstelt als er een mogelijkheid is aan het werk te gaan. Dat UWV-perspectief alleen gericht is op WAOers aan het werk en de rest maar aan de bouquetreeks gaat. *Heb nog een hele stapel boeken die ik wil lezen* Dat ik ooit een bouquetreeks-achtig verhaaltje heb geschreven. *Hoe zou het met Graz gaan?* Dat ME-onderzoek zich alleen richt op reintegratie ‘omdat de oorzaak van ME niet bekend is’, oftewel het belangrijker is dat patienten op half elf op een werkplek gaan hangen dan dat een ziekte opgespoord en misschien opgelost kan worden. *Krijg pijn in mijn rug, ow ja, pillen innemen* Dat gezond worden eerst focus zou moeten hebben voor dat er aan reintegratie gedacht wordt. Dat ik eigenlijk iets persoonlijkers had willen schrijven. Waarop me opviel dat ik met sommige onderwerpen nogal de neiging heb in de je-vorm te vervallen terwijl het over mijzelf gaat. (Enfin, dat heb ik in dit intro weer opgelost). Dat de posting nergens meer heen ging.

Zoiets dus ..