U heeft het natuurlijk ook gehoord en/of gelezen, het CDA heeft als eerste haar verkiezingsprogramma bekend gemaakt. Waarbij de nieuwsuitzendingen vooral vielen over terugkeer van de veertig-urige werkweek. Maar er staat meer in waarvan ik met mijn oren ging klapperen!

Wat denkt u bijvoorbeeld van “Werkgevers moeten de mogelijkheid krijgen personeel gedurende twee jaar tegen het minimumloon van 21 jaar in dienst te nemen. Mensen met weinig kansen op de arbeidsmarkt krijgen zo meer mogelijkheden. De overheid vult hun inkomen zo nodig aan tot het sociaal minimum.” Dat wordt nog gezellig! Daar staat u dan, 45 jaar, net uit de WAO geknikkerd en als u dan al een baan krijgt mag u twee jaar lang afgeserveerd worden met een sociaal minimum.

Of deze: “De levensloopregeling, waarmee werknemers kunnen sparen voor allerlei vormen van verlof, moet worden uitgebreid. Ze moet ook gebruikt kunnen worden als een soort werkloosheidsvoorziening tussen twee banen in.” Natuurlijk, dat scheelt weer een hapje bijstand.

Waar ik erg om moest lachen was de “Om de zorgkosten in de hand te houden en te voorkomen dat de premies stijgen, wil het CDA de bureaucratie in de gezondheidszorg verder terugdringen.” Pardon, verder terugdringen?? Er is nog nooit zoveel bureaucratie geweest in de gezondheidszorg! Dankzij o.a. ditzelfde CDA.

Enfin, verder staan er als vanouds mooie vage uitspraken in over vertrouwen, verbetering, vooruitgang en meer geneuzel. U weet wel, hetzelfde geneuzel als we in 2003 kregen voorgeschotelt en resulteerde in Rampenende II.

Als u het mij vraagt is dit programma een vodje waar u gerust uw aardappels op kunt schillen om het vervolgens fluitend in de vuilnisbak te gooien. En dan iets socialers te stemmen in november …