Het hing al langer in mijn gedachten maar een discussie elders was eigenlijk de laatste druppel. Voor de zoveelste maal keerde mijn redelijke openhartigheid zich nogal tegen me. Of eigenlijk is het niet eens zozeer mijn openhartigheid maar de onderwerpen waar ik openhartig over ben, namelijk ME en WAO. In een discussie (gek genoeg over socialisme) die niets met mij (persoonlijk) vandoen had, werd ik uit het niets aangevallen met de gebruikelijke riedel: wie schrijft kan natuurlijk werken en een WAOer is afhankelijk van de belastingbetaler en dient derhalve de smoel te houden over euh .. zo’n beetje alles.

Op zich zegt dat meer over de ander dan over mij en wat dat aangaat maak ik me weinig druk. Maar heel stiekem kwetst het toch. De vaste lezer is het wel bekend dat ik veel moeite heb met mijn ziek en arbeidsongeschikt zijn (wie niet?) en elke keer dat er een mongool opstaat om het me lakoniek in te wrijven … nou ja, maak ik me toch telkens wat drukker.

Helaas zullen er altijd dat soort figuren rondlopen en denk dat er geen WAOer is die het niet herkent. Maar ik werk er feitelijk hard aan mee door zo openlijk er over te schrijven. Openhartigheid maakt tenslotte kwetsbaar. Een keuze die ik met dit log heel bewust genomen heb maar waarvan ik merk dat ik het er de laatste paar maanden moeilijker mee heb. Dus heb ik overwogen om helemaal met loggen te stoppen. Onder het mom wat de ander niet weet zal mij niet deren zeg maar. Toevallig crashte ook nog de server dus ik had de tijd.

Enfin, om een lang verhaal nog langer te maken .. ik stop toch maar niet. Tenslotte vind ik het loggen ansich gewoon leuk. En ben ik altijd van het principe geweest dat iedereen haar zegje mag doen, ook een WAOer met ME. Voorheen nam ik vrij makkelijk de consequenties van mijn extraverte schrijfsels en dat makkelijke moet ik maar terug zien te vinden. En feitelijk gaat het maar om een handjevol sukkels, waar zit ik me eigenlijk druk om te maken?

En u, kan u zich druk maken om internetschrijfsels?