Inmiddels heeft een van de twee preventieverpleegundigen gebeld voor een afspraak. Een verfrissend gesprek ook. Zo is de indicatie ‘dat de huisarts een brief gestuurd heeft’ en was het plan om preventieve maatregelen te bespreken voor dingen waarvan ik toch echt dacht dat ik daar vorig jaar al mee te kampen had. Een mens kan zich vergissen natuurlijk, wat weet ik er nou allemaal van.

Desondanks gaf ik eigenwijs maar aan dat een gesprek me volslagen nutteloos lijkt. Dat ik dat soort gesprekken al met menigeen heb gehad, de cardioloog bijvoorbeeld waarbij ik nog steeds onder controle ben. Dat bovendien de huisarts me altijd afgewimpeld heeft, ik zelf daarom heel preventief aanklungel, dus ik me nogal verbaas dat de assistentes me plots om de oren gegooid worden. Deze verpleegkundige is echter niet voor een gat te vangen, blijkbaar is ‘ons’ idee van preventie flink aangepast en verscherpt dus nu heeft zo’n gesprek wel nut!

Maar je bent eigenwijs of niet dus geef ik aan dat ik er alleen iets in zie als mijn vetwaarden gecontroleerd worden. Volgens mevrouw was dat geheel niet nodig, “tenslotte worden die waardes maar eenmaal per jaar gechecked”. Dus stammel ik dat de vorige check dan ook al bijna een jaar terug is. Och goh, dat wist ze dan weer niet. In verband waarmee was dat eigenlijk bekeken dan? Tja het is maar een detailt maar ik werd vorig jaar opgehaald door 112 om drie daagjes op de hartbewaking te vertoeven en enkele maanden daarvoor had de Immunoloog al op mijn vetwaarden gewezen. Geheel niet onder de indruk laat ze merken geen flauw benul te hebben wanneer dat was, waarvoor dat was of uberhaupt wat er met me aan de hand is. Ik check de telefoon nog maar eens of zij wel echt mij belde voor een afspraak in plaats van andersom.

Maar goed, ik krijg dan wel een formulier om me te laten prikken en zullen we dan alsnog een afspraak maken. Lijkt me handig dus allee, dat doen we.

Om niet al te vervelend te beginnen straks maak ik nog maar een grapje over moeilijke patienten. DOM!! Nu raakt ze op dreef en prijst mijn huisarts de hemel in vanwege zijn enorm preventieve zorg om mij. Dat hij zich eerder nogal absurd opstelde was mijn schuld, ik had het natuurlijk allemaal niet goed begrepen en meer patienten hadden moeite met goede communicatie. Bovendien heeft zo’n husarts nu eenmaal haast maar zij had alle tijd voor me. Om te voorkomen dat ze me nog een keer konden ophalen heb ik het gesprek maar afgerond en neergelegd.

Natuurlijk moet ik niet zo zeuren. Ik word toch fijn omringd met mensen die tijd voor me maken en nou ga ik moeilijk doen dat ze geen clue hebben wat ik mankeer.

Het wordt vast heel erg gezellig en preventief ..