Gelukkig Nieuwjaar!!!!

Dus. En meteen maar een nieuwe start …

Hoewel, eerst ‘even’ wat afsluiten:

Inmiddels log ik ruim vier jaar en hoewel met veel plezier, waren de tijden vaak bij lange na zo plezierig niet. Met name kerst en oud & nieuw hebben me langs de tijd nogal beroerde associaties opgeleverd.

Zo’n beetje begonnen in 2000. “Probeer je het nog een beetje gezellig te maken thuis” zei mijn moeder terwijl we haar op de intensive care moesten achterlaten. Een bizar jaar. Toen mijn moeder de eerste chemokuur kreeg, verloor ik mijn beste vriend aan zijn wazige gedachten. Gedachten die ik waarschijnlijk nooit zal begrijpen. Tussen allerlei spoedopnames in brak negen jaar samenwonen en werd ik per ongeluk dakloos. Ergens daarna verloor ik een deel gezondheid. Ik liet me op sleeptouw nemen door een man die een enorme eikel bleek maar me wel continue van het zuiden des lands naar het midden des lands en vice versa bracht. En ik was lichtjes in de war moet u maar denken. In elk geval dacht ik toen nog dat er geen slechter jaar kon volgen.

Het jaar erna woonde ik op een kamertje in wat daarvoor mijn eigen huis was geweest. Ik kreeg hand- en voetzeer en raakte lichtelijk depressief. Maar ik leerde mijn huidige vriend kennen die me in zijn huis neerplante. De schat heeft niet geweten wat hij binnen haalde, gelukkig wist ik dat zelf toen ook niet. Mijn gezondheid leverde verder in en ik leverde noodgedwongen mijn werk in. Ontslag, advocaten en financiele problemen waren het gevolg. En toen kwam kerst 2001. De kerst dat we stiekem al wisten dat de botscan van mijn moeder niet goed uit zou pakken. Tevens de laatste kerst dat ik haar thuis heb gezien.

Zo brak 2002 aan. In februari overleed mijn moeder. Een week later startte het drama wat WAO-keuring ging heten. Uiteindelijk werd ik afgekeurd wat welliswaar een ‘goed’ resultaat was maar verschrikkelijk voelde. Daar kwamen we wel overheen natuurlijk en we leken te kunnen gaan opkrabbelen. Helaas, tegen het eind van het jaar aan werd voorstadium baarmoederhalskanker geconstateerd met een beetje spoed. De spoedoperatie op kerstdag ging volslagen langs me heen, het leek een peuleschil in vergelijking met wat mijn ouders hadden doorgemaakt. Op mijn net gestarte log schreef ik mijn goede voornemens in de hoop op een beter jaar.

In 2003 kwakkelden we nog even door. De halve slaapkamer schimmelt weg en de woningbouw staat er bij en kijkt er niet naar. Mijn vader overleed bijna aan wat eigenlijk een kleine, standaard ingreep had moeten zijn, in hetzelfde ziekenhuis waar mijn moeder het jaar daarvoor was overleden. Mijn vriend werd inmiddels continue weggeorganiseerd en meer financiele problemen dan te overzien waren deden hun entree. Met kerst kreeg ik griep met longontsteking dus ook het familiebezoek sloegen we maar over. Geeft niets, een kerstdepressie werkt het beste thuis. Op naar het volgende jaar dan maar.

Ook 2004 werd een jaar van kwakkelen en vallen. Mijn vader werd opnieuw geopereerd, hoewel hij er deze keer goed doorheen komt blijkt al dat er blijvende problemen zullen zijn. Regelmatig is hij ook onze financiele redding trouwens. Mijn vriend vindt een tijdelijke baan en bijna krijgen we het gevoel dat het nog ergens heen gaat. Helaas, tegen kerst aan krijgt hij te horen dat hij per 1 januari wordt wegbezuinigd. Ons hondje gaat ver weg visite niet redden en onze rek is toch al verdwenen, dus ook deze kerst slaan we maar over. Tweede kerstdag zit ik plotseling alleen thuis, de auto moet gerepareerd want wel nodig voor de laatste week werk.

Nukkig hoop ik toch dat 2005 dan een wat beter jaar gaat worden. Maar de financiele shit blijft zich maar opstapelen. Mijn vader hopt nog maar eens het ziekenhuis in en mijn liefste poes krijgt naast de auto-imuunziekte die ze al had een herseninfarct. Ons hondje overlijdt enige tijd later. Ik heb het gevoel dat ik opnieuw een stukje van mijn moeder kwijtraak. Ergens tussendoor wordt atrose geconstateerd.

Tegen het eind van het jaar lijkt het tij echter dan wat te keren. Mijn vriend vindt een leuke baan in zijn richting. Net op tijd, anders hadden we geen huis meer gehad. Deze kerst willen we eindelijk weer eens mijn familie bezoeken. Helaas, de auto gaat stuk terwijl we al op de weg zitten, dus moeten we weer terugkeren. Stress vliegt me totaal naar de strot want voor de nieuwe baan is een auto nodig en waar gaan we die vandaan toveren. De eerdere jaren stapelen er bij op en nooit iets verwerkt, geeft mijn lichaam er helemaal de brui aan. Tussen kerst en oud & nieuw breng ik mijn tijd door op de hartbewaking…

Toen werd het 2006. In januari moeten we onze liefste poes in laten slapen en ik heb het gevoel volledig kapot te gaan van binnen. In februari begeeft mijn spartamet het en zit ik weer hele dagen thuis in wat vermoedelijk werkelijk een depressie genoemd mag worden.

Toch is in 2006 het tij wel echt gekeerd. De baan van vriendje is nu een contract onbepaalde tijd geworden (yay!!), financiele problemen lossen zich inmiddels redelijk op, er is niemand in het ziekenhuis gaan liggen en mijn gezondheid lijkt zich redelijk stabiel te houden. De vooruitzichten zijn best wel heel ok eigenlijk zelfs. En ook mijn stressgevoeligheid zal ik nog wel overwinnen ben ik overtuigd. Kortom: het wordt nog wel wat!

Vandaar: een periode die ik wil afsluiten met een nieuwe start die stiekem al is ingezet. Bovenstaande zal binnenkort in de archieven verdwijnen, in elk geval loggewijs. Maar ook voor mijzelf voelt dit als een afsluiten. Op naar vrolijker.

Inderdaad een omslachtige manier om een nieuwe lay-out aan te kondigen ..

Comments (7)



Previous

Zaterdag Crypto

Next

Van Barneveld Wereldkampioen (PDC)

7 Comments

  1. Ook van deze kant nog maar een keer de beste wensen. En inderdaad iets heel anders qua lay-out, ik hoop dat het ook een symbool mag blijken voor een heel nieuw begin: de al eerder genoemde zeven vette jaren lijken me je zolangzamerhand echt wel toe te komen.

  2. Gezellige lay, houden zo! En natuurlijk vanuit huize Adobes alle goeds voor 2007!

  3. ik hoop ook voor je dat het vanaf nu alleen maar beter zal gaan cinner 🙂 Wij zeggen alleen nog maar gelukkig nieuwjaar tegen elkaar en dat is het wel…..geen voornemens en andere dingen die zwaar tegen kunnen vallen…….maar gewoon stiekum hopen op beter 🙂

  4. citrientje

    ook voor jou het allerbeste in het nieuwe jaar.

  5. @Frans: tot dusver voelt het wel als lekker nieuw begin en verder hoop ik met je mee 😀 Is alles leesbaar gebleven trouwens?

    @Adriana: tnx!

    @Paola: de beste manier, dan valt het niet zo tegen als een goed voornemen in het water valt. Ook voor jou hoop ik op veel voorspoed en nog een beetje meer!

    @Citrien: en dat de oorzaak van ME gevonden mag worden! (Ok, dat is wat overoptimistisch misschien 😉 )

  6. Dat zwart op rood in de sidebar is voor mij iets minder maar ik kan het nog wel enigszins ontcijferen en klik dan toch door naar de volledige reactie dus is niet zo’n probleem, wat een eerdere keer echt lastig maakte is dat ik de linkjes onder de logs ook niet meer zag.

  7. Ok, gelukkig dat het goed te doen blijft.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft