Montessori

“Dat ze nooit huiswerk hadden, was natuurlijk fantastisch. Dat ze een eigen en dus voor anderen schier onleesbaar handschrift aan hun school hebben overgehouden, namen ze voor lief.”

“We brengen het niet ver, hebben geen enkele ambitie en kunnen niet goed meekomen in een maatschappij waarin het om ambitie en macht gaat”, zei een ander die zich evenmin maatschappelijk mislukt kon noemen.” Verder ..

Eigenaardige kritieken eigenlijk gezien het feit dat de kritiekgevers zelf goed terecht gekomen zijn. Maar ook eigenaardig aangezien onderzoek heeft aangetoond dat leerprestaties gelijk staan aan die van andere schooltypen maar dat montessori-kinderen vaak een beetje meer hebben: Ze bleken creatiever bij het schrijven van verhalen en het bedenken van oplossingen en werden vaker ‘assertief zonder pesterig te zijn’ bevonden.

Het is dit jaar een eeuw geleden dat de Italiaanse Maria Montessori de eerste ‘Casa dei Bambini’ opende. Een schooltype wat kort gezegd gericht is op zelfontwikkeling van het kind. Zelf heb ik de kleuter en basisschool jaren op het 8e Montessori doorgebracht en vrijwel alleen leuke herinneringen aan die tijd. Als kind kreeg je een beetje speelruimte om je eigen taken in te delen (en moet ik toegeven dat ik menig docent kon overhalen dat ik best een uur langer kon tekenen voor ik aan de taalbakjes moest beginnen) en er werd veel gedaan aan creatieve activiteiten. Vrijdagmiddag hadden we bijvoorbeeld ‘clubjes’ en leerde ik glassnijden, volksdansen, toneelspelen, boetseren en meer van dat. Toch was het niet zo vrij als sommige vrije scholen van tegenwoordig waar het kind helemaal zelf uitzoekt waar het aan wil beginnen, je moest wel degelijk aan van alles en nog wat voldoen en het laatste jaar kregen we ook gewoon huiswerk mee. Mijn handschrift is pas jaren later verknalt, sinds intensief gebruik van een toetsenbord.

Bij mij ging het eigenlijk pas mis toen ik naar een reguliere scholengemeenschap ging. Dicht bij huis en met tekenen/kunstgeschiedenis in het pakket was de keus snel gemaakt. En ik leek met mijn geklets en gedoe geschikter voor een wat stevigere structuur. Toch ben ik daar een achterstand gaan oplopen waar ik in mijn studiejaren nog aardig last van heb gehad. Hoewel het stramien strakker was, waren de lessen beduidend beroerder en bleef menig onderwerp onbehandeld. Daarnaast werd het zeven jaar strijd, zelfredzaamheid werd niet al te erg op prijs gesteld.

Enfin, ik ben dus wel zeer positief over het Montessori-systeem. Dat het zeker nog een eeuw mag voortbestaan!

Wat voor schooltype was u tot ‘veroordeeld’?

Comments (16)



Previous

Detentie op eigen kosten

Next

Acceptatie

16 Comments

  1. Ik heb een half jaar montessori gedaan, de kleuterklas. Kwam terecht bij een juf die de doelstellingen niet helemaal had begrepen.
    Ik was extreem vroeg met lezen (3 jaar) en voor de rest normaal. Toen vond deze juf dat mijn rekenniveau moest worden opgetrokken naar mijn leesniveau. Dus in plaats van fijn boeken lezen – wat mijn ouders me hadden voorgespiegeld – moest ik eindeloos rijtjes sommen maken.
    En als de juf even geen zin had, ging zij in de zon zitten op het schoolplein en liet ze mij achter haar bureau voorlezen aan de rest van de klas.

    Wat ik hiermee ook wil zeggen: het systeem maakt niet zoveel uit; het staat of valt met een goede leerkracht.

  2. @Marina: dat is een waarheid als een koe en ook de reden dat mijn VWO-jaren niet bepaald brachten wat ze hadden moeten brengen waarschijnlijk. Toch speelt het type onderwijs wel een rol denk ik. Op het montessori heb ik dingen kunnen leren en ontwikkelen die op andere schooltypes gewoonweg niet aan bod kwamen. Jammer dat je zo’n juf trof ..

  3. Ik heb lom school gehad. En het was ontzettend leuk daar. Later heb ik nie veel meer op school gezeten eigenlijk. 2 jaar ofzo op de mavo waarvan ik er bijna nooit was, op straat was veel leuker .

  4. Zelfontwikkeling. [-(

  5. Heel gewoon, openbare lagere en openbare middelbare school. Mijn kleine nichtjes doen wel Montessori-basisonderwijs. En ze gaan goed, hoor! 😉

  6. Ik heb een paar jaar Montessori onderwijs gevolgd, maar voor mij was dat niet goed. Ik ging steeds meer achterlopen en de beste leerlingen waren met hun taken ver vooruit. Daar kreeg ik negatieve faalangst van.

  7. hier de ‘vrije school’ die gestoeld is op de antroposofie niet verwarren met de vrije opvoeding, dir=t zijn twee hele verschillende dingen,
    mijn oudste zit op een vrije school, waar ze gewoon klassikaal lesstof krijgen, ze zijn wel wat vrijer en speelser dan de reguliere scholen, maar minder vrij dan bijvoorbeeld montesori.

    inderdaad valt en staat alles met de leerkrachten, wil je dat je kind goed onderwijs geniet, zorg dan dat je de leerkrachten kent, ga naar de ouderavonden, doe mee in de ouderraad wees betrokken bij de school.

    Montesori(en ieder ander soort) onderwijs moet ook bij je passen, sommige kinderen hebben veel meer aan strictere regels, andere weer meer aan speelsere leer methodes,
    juist bij een vrije school wordt er naar het individu gekeken en wat het beste past(dat is anders dan het individu zichzelf laten ontwikkelen), dit brengt evengoed wat meer creatievere individuen op de wereld dan bijvoorbeeld een reguliere openbare school.

    Ook de prestatie drang is er veel minder, ook al is de maatschappij er mee vergiftigd wil niet zeggen dat je je er maar bij moet neer leggen en je blind gaat staren op de prestaties die een school behaald en daarop de beoordeling goede of slechte school plakt.

  8. Ik heb een ‘gewone’ lagere school met een bijbel gehad. Op zich was daar niet zoveel mis mee, behalve een leerkracht. Die had ik in de 3e en 4e klas. En net toen ik de veel leukere leraar van de 5e en 6e zou krijgen stopte die ermee en schoof mijn fantasieloze leraar door. Dus 4 jaar zonder humor. Ik had het er erg moeilijk mee. Ik ben het met Marina eens dat mensen een school maken.

    Bij vervolgopleidingen ging het redelijk goed, maar had ik een hele verscheidenheid aan leerkrachten. Sommige spraken me enorm aan en bij anderen gooide ik meteen de handdoek in de ring. Dus geen boekhouden of frans. De man die dat gaf mocht ik niet en vond ik hopeloos. Wel wiskunde wat op die school duidelijk boven het landelijke niveau gegeven werd. Toch had die leerkracht erg veel moeite om de meiden voor zijn vak te interesseren.

    Toen ik later een baan had begreep ik dat het allemaal niet zoveel uitmaakte. Zo had Enzo Ferrari ook een waardeloze opleiding, maar hij maakte wel de meest aansprekende auto’s. Op een bedrijf waar ik werkte zaten veel me zeer hoge en brede opleidingen die gehaald waren met uitstekende cijfers. Toch kwamen veel van die mensen niet uit de verf.

    Eigenlijk kon je stellen: Hoe meer een leerhoofd, des te minder creatief. (en v.v.) Creatieviteit is zeer belangrangrijk, dus kan ik me voorstellen dat Montessori-aanpak zeker gunstig kan zijn.

  9. Eerst 3 jaar christelijke basisschool, daarna verhuisd en de andere drie jaar volgemaakt op een openbare basisschool. Desondanks ben ik uitgegroeid tot een, in ieder geval volgens mijzelf – en dat is toch het belangrijkste – redelijk goed geslaagd exemplaar.

  10. Alles Christelijk. Op de basisschool heb ik ontelbare keren Jezus in mogen kleuren. Hij heeft destijds zelfs een periode paars haar gehad. Het werd daar al pijnlijk duidelijk dat ik een klein atheïstje was. Later op de Christelijke Mavo werd dat alleen maar duidelijker eigenlijk. Ik was vóór abortus en euthenasie en de rest van de klas natuurlijk tegen. Weinig vriendinnen ook, want ze mochten van hun ouders niet omgaan met mensen die in de hel zouden komen.

    Anyway; ik weet wél mooi de bijbelse geschiedenisvragen bij Triviant! 😉

  11. @Mannie: de ultieme zelfontwikkeling eigenlijk 😉

    @Adriana: ha!

    @Pascal: ja het moet wel bij je passen inderdaad. (wat kurai ook al zei)

    @Kurai: wat moet ik me daar bij voorstellen, gebaseerd op antroposofie? Ben het helemaal met je eens dat geheel blind staren op maatschappelijke ontwikkeling niet nodig is. Hoewel je natuurlijk wel voorbereid moet worden op die maatschappij dus het zal ook in de school steeds meer blijken vrees ik.

    @Xiwel: dat heb ik ook wel geleerd later, onderwijs zegt verre van alles. Het nadeel is dat je tegenwoordig toch veel papieren nodig hebt.

    @Frans: hoezo desondanks? Geen fan van openbare scholen?

    @Judith: oei dat lijkt me knap moeilijk eerlijk gezegd, als atheist in de dop op een christelijke school. Dat heeft ook wel assertief gemaakt zeker?

  12. @Cin: nee, geen fan van verhuizingen. Feit dat ik als nieuweling, en dan ook nog vanaf een christelijke school, in een klas kwam die al drie jaar bij elkaar was maakte me nogal tot het buitenbeentje (waarbij het feit dat ik met een aantal vakken – vooral rekenen – direct de beste van het stel bleek niet bepaald hielp)

  13. Quote:
    “Ze bleken creatiever bij het schrijven van verhalen en het bedenken van oplossingen en werden vaker ‘assertief zonder pesterig te zijn’ bevonden.”

    De “montessorionderwijs-kinderen vergelijken met de “gewone” is niet geheel correct te doen:
    Vaak komen deze kinderen uit gezinnen waar de ouders wat meer over bepaalde dingen doordenken.
    Deze gezinnen hebben o.a. vaak een beter taalgebruik.
    Dit levert een voorsprong op.
    Voor sociale vaardigheden geld vaak het zelfde.
    Hoe het nu is weet ik niet, maar vroeger kon men een kind met een hoog i.q. (en die niet aartslui waren) ook het beste op zo’n type school plaatsen omdat ze zich anders te pletter verveelde.

  14. @Frans: ah ok, ja zo’n verhuizing kan er zwaar inhakken, zeker als je meteen de beste van de klas wordt.

    @Henk: daar zit misschien wel wat in ja. Het is voornamelijk vergeleken om te kijken of de schoolprestaties zouden verschillen, omdat de kritiek snel is dat montessori kinderen weinig hebben opgestoken. Dat was in elk geval niet zo.

    Moet zeggen dat ik het echt de leukste school vond. Ik wilde altijd naar school, kon uitkijken naar het eind van de vakantie en als ik ziek werd ging ik toch naar school en loog ik over het ziek zijn. dat is flink veranderd toen ik puber werd en de pest aan het (openbare) schoolsysteem kreeg 🙂

  15. Ikzelf heb een nogal vrije openbare lagere school doorlopen. Deze was (eind 70’er jaren) net gestart met een aantal jonge, zeer gemotiveerde leerkrachten.
    Mijn zoon zit momenteel op een Jenaplanschool. Uitstekende keuze voor kinderen die structuur nodig hebben in combinatie met zeer creatieve projecten. Nadruk ligt hier overigens wel op het groepsgebeuren. Sociaal dus.

  16. @Leez: klinkt ook als interessant schooltype. Er zijn er veel tegenwoordig eigenlijk, ken een groot deel niet merk ik. (Dat zal wel komen omdat ik geen kinderen heb 😉 )

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft