Andere bril

De diagnose ADHD is nog niet volledig gesteld maar ik koers er duidelijk wel op af. Hoe dan ook ben ik inmiddels zelf eigenlijk wel overtuigd en lijkt het officiele tintje niet zo belangrijk meer.

Toch blijft het allemaal een rare gewaarwording. Enerzijds verklaart het meer dan duizend-en-een dingen en hoewel soms pijnlijk confronterend heeft dat zeker iets prettigs. Anderszijds lijk ik mezelf op sommige vlakken opnieuw te moeten leren kennen. Ik ben nog steeds ik, heb alleen maar een andere bril gekregen. Maar na bijna 35 jaar is het gek genoeg toch even wennen jezelf anders te gaan bekijken.

En dan is er nog de kwestie ME. Heb ik dat dan wel of ben ik ongediagnosticeerd nogal lichamelijk gaan uiten? Zal ik er nu meer vat op kunnen krijgen dan al die jaren ervoor of is dat maar een ilusie omdat de kloof tussen willen en kunnen groter is dan ooit? Mijn artsen zijn in elk geval overtuigd van het laatste, ik probeer momenteel vooral mijn destructieve negeergedrag op lichamelijk vlak enigzins in de hand te houden.

Ook loggewijs vind ik het een lastige zaak. Voorheen het schoolvoorbeeld van ME ben ik nu plots in bezit van een wel erg gevarieerde brillendoos vol tegenstellingen. Zo lang ik er zelf nog niet uit ben zal dat wel weerslag hebben op mijn schrijven. Of beter gezegd: ben ik even mijn clue kwijt wat te gaan schrijven.

Helpt u me mijn clue terug te vinden? 

Comments (12)



Previous

Bureaucratie over gezondheid

Next

Donner's 'sociaal'

12 Comments

  1. desiree

    De clue is, ongeacht wat de diagnose is, Cinner is Cinner.
    Misschien moet Cinner ontdekken wie ze is en hoe het voor haar het beste werkt, ongeacht welke diagnose erop geplakt kan/gaat worden.
    Misschien ligt de focus tot nu toe meer op alle mogelijke symptomen en wat had kunnen zijn en moet focus gericht gaan worden op Cinner en wat nu is…
    Ik geef bij deze uit mezelf de honkbalknuppel aan jou, mag je me meppen waar je maar wilt om wat ik schrijf… 😡

  2. Misschien al die verschillende brillen maar even in dat doosje laten liggen en eens in de spiegel kijken naar de echte Cinner? Die verandert niet door een andere bril, ziet er niet anders uit, heeft niet ineens een totaal ander karakter, sympathiën of meningen. En die was, en is dus, volgens mij best O.K. Even door de klachten en diagnoses heenkijken naar de mens Cinner die er achter zit.

  3. citrientje

    er verandert behalve het labeltje weinig. Misschien kun je er wat makkelijker mee om gaan omdat ME toch een zoektocht is omdat men gewoon niet weet wat ME is. ADHD lijkt een wat duidelijkere ziekte. Maar goed ik weet niet zo heel veel van ADHD af. Uiteindelijk vind jij je weg wel. Alles komt zoals het komt.

    Heel veel sterkte

  4. Rusitg blijven en de zoektocht in jezelf ondernemen.

  5. Ik ben al aan het zoeken, maar zoeken is gemakkelijker dan vinden…

    Aan het begin dacht ik al, ADHD rijmen met ME, hmmm, je zou inderdaad moe van jezelf worden… Al die tegenstrijdigheden, meer ADHD, kluts kwijt, ME…

    Toch lijk je een interessant studie object.. De ADHD die door je lijf giert, je ME die je er vanaf houdt waardoor je ADHD zich nog sterker manifesteert… Hmmm, hierop doorgaand… Wellicht was je geen ADHD-er, maar juist doordat je door je ME niet in staat bent tot alles te doen wat je zou willen onstaan meer wensen, gedachten. Wil je meer en meer. Er ontstaat meer onrust, meer willen, juist minder kunnen en zodoende door een soort vicieuze cirkel heeft het echte ADHD zich gemanifesteerd….

    En wat nu dan? Rust in je hoofd, dat is prettig. En verder, hmmm.. Succes en sterkte…

  6. @Desiree & Frans:
    zal niet snel meppen, moet ik maar geen clue vragen 😉 Denk dat het voor anderen makkelijker te zien is dat CiNNeR CiNNeR is. Voor anderen maakt het in geen enkel opzicht verschil waar ik zelf na aan het gaan ben in welk opzicht ik mezelf minder goed lijk te kennen. Zo vond ik mijzelf bijvoorbeeld behoorlijk georganiseerd maar ben met mijn neus nogal op de feiten gedrukt dat ik dat nog nooit geweest ben. Geeft niets op zich, er veranderd tenslotte niets behalve mijn zicht er op. Maar voor mij is dat wel een verandering van hoe ik mijzelf zie waar anderen het al zagen 😀

    De onzekerheid wat waar vandaan komt maakt het dan lastig er ferm over te schrijven zoals ik bijvoorbeeld over ME veel heb gedaan. Aan de andere kant hebben jullie wel gelijk dat ik niet wezenlijk verander en van daaruit gewoon verder kan.

    @Citrientje: ik zie ADHD niet als ziekte hoor, het is meer een lichte afwijking van het gemiddelde. Wel duidelijker dan ME dat is zeker waar.

    @Chantal: dat rustig blijven schort het wel wat aan 😉

    @Butterflydancing: dat is goed omschreven het dilemma ja. Denk overigens dat ik alle kenmerken vanaf geboorte al had (anders zou ik de diagnose nog steeds ver van me houden) maar het zeker erger boven is komen drijven. En wat is dan de kip en het ei? Verloor ik structuur toen ik het huis uit ging (ja zeker!) en werd ik moe van mezelf of werd ik per ongeluk ziek en ging dat niet samen. Maar goed, dat zullen we nooit weten vermoed ik, misschien moet ik daar mijn hoofd niet over breken.

    Een voordeel, ik lijk het rariteitenkabinet in mijn hoofd beter te kunnen accepteren dan de rariteiten van mijn lichaam en dat laatste begint daarvan te profiteren. Dus het wordt nog wel wat 😉 Hoewel rustig in min hoofd worden lichtelijk onmogelijk is vrees ik 🙂

  7. Epi

    Niets zo vervelend als te weten dát je iets hebt zonder dat duidelijk wordt wát dat dan is.
    Ik ken je nog maar nauwelijks, dus voor mij verandert het beeld dat ik van je heb al helemaal niet. Ik ga op zoek, als ik een clue vind hoor je het meteen.

  8. Wimmie

    Tja, de labels kunnen dan misschien wijzigen, het resultaat blijft hetzelfde lijkt mij. Natuurlijk is het makkelijker te hanteren als er een diagnose is gesteld en “het beest een naam heeft”. Nog lekkerder wordt het als er een behandeling is die de problemen oplost/ verminderd (dat zou mooi zijn!).
    Maar, hoewel Cinner nog steeds Cinner is (een geweldig mens), hoop ik dat Cinner eens stopt met zoeken naar de clue en de clue VINDT. Bij zichzelf en niet bij anderen. 😡

  9. Wimmie

    Hmmm, dat komt harder over dan ik het bedoelde. 😕

    Je weet wat ik bedoel toch?

  10. @Epi: de clue komt langzaam te voorschijn door er veel over te lullen denk ik. Zo zet ik zelf weer wat op een rijtje 🙂

    @Wimmie: Auhauw! Ja ik weet wel wat je bedoeld (greppeldel) 😡 Maar deze keer was de vraag meer om het gesprek op gang te krijgen, door te reageren ben ik er mee bezig en vind ik zelf mijn clue wel weer terug (hm, wazige uitleg?)

    Sterker, voor het eerst heb ik het idee dat dit labeltje wel verschil maakt omdat het zoveel verklaart, onder andere waarom ik de clue zoveel bij anderen zocht 😉 (ok, dat zal ik heus nog wel eens doen)

  11. Ik draag al jaren een bril. En nooit zoek. :)>- Maar we wachten het eerst maar even af… immers zelf dokteren is geen optie voor mij.

  12. Yvonne

    Zowieso is het lastig om een vaststaande diagnose te stellen bij dit soort dingen. Voor een gebroken been kan dat wel, maar voor veel dingen niet. Want wat is oorzaak gevolg, wat is kip en ei. Maar wat je wel nu kan bekijken is Wie ben je NU. Wat gaat er goed bij je, wat niet. Wat werkt wel en wat werkt tegen. En dat maakt denk ik niet uit of je ziek bent of dat je gezond bent, maar wel doodmoe van je dagelijkse leven en verplichtingen.
    Ik denk dat iedereen dngen heeft meegemaakt in zijn leven die je gevormd hebben tot wat je nu bent, en die ervoor zorgen dat je leven leuk en makkelijker is, of ervoor zorgen dat je overleeft. Maar ook dingen die tegen je werken en je leven minder leuk maken.
    Mijn visie is, dat ik moet proberen zo leuk mogelijk door het leven te hobbelen. Dus goed moet kijken of alle dingen die ik mezelf heb aangeleerd om te overleven nu ook nog functioneel zijn of missschien nu tegne mij werken, en die wil ik dan proberen te veranderen.
    En dat ik moet proberen bepaalde dingen te accepteren, maar niet alleen maar accepteren maar ook moet proberen andere dingen te zoeken die mijn leven weer leuker maken.

    Sorry een beetje vaag zo, met al die dingen 🙂
    Maar ik hoop dat jullie begrijpen wat ik bedoel.

    Nu ook als voorbeeld, ik heb nog veel pijn na de operatie. Ik weet niet komt dat door de operatie, het getrek en geduw van de artsen, misschien wel door de narcose die effect hebben op mijn darmen, doordat mijn buik pijn doet ga ik anders ademhalen en bewegen, maar door het altijd al ziek zijn had ik al pijn, maar misschien door de operatie ik nu heb gehad let ik meer op de pijn? etc etc

    het antwoord zal ik niet krijgen. Waarschijnlijk is het ook een combi van dat alles.

    Maar wat ik wel weet is dat ik gewoon pijn heb, mijn lichaam in de war is en ik dus ff heel rustig aan moet doen, proberen veel te rusten gezond te eten. Nou ja, ook ene beetje lief voor mezelf zijn, dus ik heb ook paaseitjes 🙂

    Hoe alles heet, wat de oorzaak, diagnose is ben ik niet zo mee bezig. Probeer mij meer te richten op wat er nu met mij aan de hand is en hoe ik dat kan verbeteren.

    Ik hoop dat dat ook meer bij jou gaat lukken Cin.

    hopelijk begrijpen jullie wat ik bedoel

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft