Els

Negen weken is het uiteindelijk geworden, gisterenmiddag is mijn tante overleden. Zelf was ze er al niet meer bij, een dag eerder hebben ze haar een morfinepomp gegeven en was ze van de pijn verlost. Ze is gewoon niet meer wakker geworden.

Afscheid hebben we eigenlijk niet genomen. Twee weken geleden belde ze me voor het laatst. Serieus, vrolijk, doodmoe viel ze telkens in herhaling en dus ik ook. Zouden we de volgende dag weer bellen. “Kus, kus, kus, tot morgen ..” Maar die dag kwam niet meer. Zo wilden we het ook, geen afscheid nemen. Mijn rol was toen al uitgespeeld.

Weet niet hoe me te voelen, het is vooral verwarrend. We hadden voor de laatste weken zo mondjesmaat contact dat ik haar ergens niet letterlijk zo kan missen. In zeven weken kan je echter meer band terug opbouwen dan je denkt. En heb ik vele herinneringen aan betere tijden waardoor het toch voelt als verlies. Bovenal sluit het veel oud zeer af wat nu als een klap opnieuw binnenkomt. Onverwerkte lijken genoeg in de kast ..

Wat er ook is of niet is na de dood, voor haar is het goed dat ze nu pijnvrij is. Als het kon zou ze me opzoeken. En wie weet ..

Comments (10)



Previous

Zaterdag Crypto

Next

Gelovig en bang

10 Comments

  1. desiree

    Belangrijk is samen gedaan te hebben in die laatste weken wat gedaan moest worden op jullie manier.
    Met alles wat nu bovenkomt is het belangrijk om dat laatste samen toch nog gehad te hebben, het kan de eerder gebeurde zaken ietwat relativeren misschien met betrekking tot haar als mens.
    Het hoort er helaas allemaal bij…
    Gecondoleerd en heel veel kracht en sterkte bij dit afscheid en deze verwerking 😡

  2. citrientje

    Heel veel sterkte.

  3. Gecondoleerd Cin.

    Tot morgen… dat is mooi. Al heb je misschien niet je hele leven naast elkaar gestaan, deze laatste weken van haar leven was je er wel. En dat levert zeker een gevoel van missen, en van moeten afsluiten, en van treurnis op. Succes met alles een plek geven.

    (“Onverwerkte lijken genoeg in de kast ..” -> bijna een lugubere woordkeuze in dit logje. 😮 Hihi.)

  4. Moet een sterke vrouw geweest zijn, in ieder geval mentaal. Zij, en ik neem aan ook jij, moet heel goed geweten hebben dat er een moment zou zijn waarop dat “morgen” niet meer zou komen. Toch wenste ze zich daar duidelijk niet zomaar bij neer te leggen, de strijd op te geven. Ze is tot het laatst toe in “morgen” blijven geloven. Een mooier afscheid is eigenlijk niet mogelijk.

    Sterkte Cin.

  5. Epi

    Knap dat je ondanks het eerder verbroken contact toch weer zo betrokken met haar kon meeleven.
    Heel veel sterkte.

  6. Tja,moeilijk voor de achterblivers..
    Maar idd, schijnbaar heb je haar wel iets moois kunnen geven en hopenlijk andersom ook..

  7. Sterkte in deze dagen en de dagen die nog gaan komen.

  8. Gecondoleerd…en sterkte Cin! @};-

  9. Cisca

    Zo ging het bij mijn vriendin ook. Zwaar aan de morfine in slaap gedurende 8 dagen. Sterkte nog.Mijn vriendin is hier trouwens al met een rotklap langsgeweest.In de nacht na mijn oproep voor het ziekenhuis viel een door mijn moeder gemaakt schilderij van de muur. Mijn vriendin had die uitgezocht destijds om aan mij te geven.Ik stond dus te vloeken en te tieren dat ik hier niet blij mee was omdat ik het glas niet op kon ruimen.Ach ze had altijd wel van die eigenaardige dingen over zich:dNeem je tijd om dingen te werwerken

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft