Lugubere romantiek?

Het had iets (luguber?) romantisch moet ik zeggen, samen met vriendje letterlijk in mijn hart kijken en het bloed horen zwoesjen. Vandaag kreeg ik mijn checkup in verband met anderhalf jaar terug, dus een hart echo en een fietstest. Voor de gezelligheid ging vriend mee naar binnen, we kwamen er later pas achter dat ze dat liever niet hebben hier. Maar goed, geschikte mijnheer van de echo was goed gehumeurd, begreep wel dat de wachtkamer ook maar een saaie bedoening is en legde en passant uit wat waar zit en wat moet doen. Zonder uitleg had ik er ook niets van kunnen maken moet ik zeggen en zelfs met uitleg is het nog niet makkelijk. Geinteresseerd de oren van zijn kop gekletst tot ik de hint kreeg dat het soms handiger was niet zoveel te lullen… euh 😀

De fietstest moest ik wel echt alleen doen, aanmoediging wordt niet op prijs gesteld flauw genoeg (Nah, eigenlijk zijn ze bang als het misgaat ze met twee patienten opgescheept zitten in plaats van een, waar wel logica in zit). Heb niet de indruk dat de test bevredigend was in de zin dat mijn spieren veel sneller op hun eindje zitten dan mijn hart waar ze het laatste willen testen nietwaar. Sowieso had ik de hele nacht lopen spoken (nachtangsten) met gevolg dat ik het gevoel had de Tour de France gefietst te hebben voor ik maar naar de fiets had gekeken. Bovendien was het steenkoud binnen, ze had ‘lekker de ramen open gehad’. Met ontbloot bovenlichaam verschilden we lichtelijk van mening over behagelijkheid van de temperatuur maar allee, fietsen loste dat wel weer op. Verder hadden ze zowel test als fiets heel vriendelijk afgestemd op chronisch ziek maar dat betekende ook dat het zadel erg schuin stond – ‘dat is voor vrouwen fijner'(?) – waardoor ik mezelf erg schrap moest zetten op het stuur waardoor mijn armen het het eerst begaven. De fiets werd tevens langzamer op zwaar gezet dus tegen de tijd dat het een piepbeetje zwaarder zou gaan worden, gaven mijn benen het ook al aardig op. Dus was het al snel nog twee minuutjes uitfietsen en mocht ik niet meer naar de snelheid lampjes kijken (oewwwwwww, wat niet mag moet wellus!). Al met al was ik in een kwartier dus wel klaar en voelde ik me een watje.

Maar goed, ik vond het zelf onbevredigender dan zij geloof ik. Daarna (gierend van de lach wat het niet beter maakte) naar het wachthokje terug gezwalkt, bijna door de douchecabine gevallen (wie zet er nou ook een douchecabine neer, er gaat toch niemand daar douchen?!) en mevrouw van de fietstest daarmee nog een beetje de stuipen op het lijf gejaagd. Aan haar reactievermogen mankeerde in elk geval niets 😉

Op mijn tandvlees nog even mee naar de supermarkt omdat ik zelf wilde kijken wat we gingen eten (voor u mijn vriend een zwijn vindt), de kassajuf gerust gesteld dat ik wel vaker zo oog en het helemaal in orde zou komen en eenmaal thuis als een blok beton liggen slapen.

Inmiddels ben ik alweer aardig boven Jan trouwens. En mooi versierd, de testdingusjes zetten ze op je lichaam vast door ze vacuum te laten zuigen en ik heb een stuk of acht mooie blauw-paarse ringen op mijn lichaam staan. Flatteert prachtig bij de zonneallergie (nee, geen foto’s, u moet maar van me aannemen dat het heel grappig oogt). De uitslag krijg ik eind van de maand maar die zal hoogstwaarschijnlijk prima in orde zijn.

Enerverend dagje, hoe was u dag?

Comments (7)



Previous

Oud zeer

Next

Mijn eerste

7 Comments

  1. Mijn zoontje heeft ook last van nachtangsten ,maar het is moelijker voor mij, om hem zo te zien en hem niet wakker te krijgen terwijl zijn hij zijn ogen open heeft. Hij weet niks meer de volgende dag. En is verbaast als ik het hem vertel.

    Groetjes Chantal.

  2. citrientje

    voor de derde keer.

    heb lekker gespartad door de regen met een gillend van plezier moppie achterop die steeds hoeraaa riep.

    hoop dat de test goed uit de bus valt.

    sterkte met bijkomen.

  3. Hoe was mijn dag? Blij dat die voorbij is… en nu vandaag een nieuwe start…

  4. Mijn dag? Tsja. Kids zijn op schoolreisje en ik mocht niet mee. Beter kan ik het niet beschrijven 😉

  5. En heb je de 400 gehaald tijdsn het fietsen?

  6. @Chantal: ja bij mij heeft mijn omgeving er ook meer last van gehad dan ikzelf geloof ik. Zeker als ik ze wil beschermen voor mijn nachtmerries en dan de gordijnen naar beneden trek of ze uit bed duw 🙂 Maar het is ook wel erg vermoeiend, heeft je zoon er erg last van?

    @Citrien: lol, uk vindt alles nog heerlijk leuk he 😀

    @Chantal: hopelijk vandaag beter dan ..

    @Gerard: LOL Wat flauw dat je niet mee mocht zeg!!

    @Brillie: 400 wat? Ik heb geen idee wat welke waardes waren.

  7. Epi

    Leuke test, wil ik ook!
    Hahaha, dat zadel, die opmerking en je vraagteken.:P Met de punt naar boven zou de test misschien bevredigender zijn verlopen.b-)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft