Problematische maatschappij

De Maatschappelijk Ondernemers Groep (MOgroep) trekt aan de bel vandaag, blijkbaar zijn de wachtlijsten in de jeugdzorg weer schrikbarend aan het stijgen door opnieuw geldgebrek. De financiele injectie vorig jaar gaf slechts tijdelijk verlichting, volgens de MO-groep zou er structureel meer budget moeten zijn. In een artikel in de Volkskrant zag ik echter nog een reden genoemd staan:

“Bovendien hebben steeds meer jongeren steeds langer hulp nodig, zodat er weinig plaats vrij komt.”

Dat lijkt me zo een-twee-drie niet op te lossen met geld en sowieso vraag ik me af, hoe komt het dan dat steeds meer jongeren steeds langer hulp nodig hebben? Worden jongeren met de dag problematischer? Of is het wellicht dat onze maatschappij alles steeds makkelijker als problematisch bestempeld en het streven naar gemiddelder dan gemiddeld steeds grotere vormen aanneemt?

Persoonlijk vrees ik voor het laatste eigenlijk. In mijn ogen zijn we verworden tot enerzijds een geiten-wollen-sokken cultuur (met excuus voor fans van geiten wollen sokken) waarin een therapie bestaat voor werkelijk alles wat maar bij het leven hoort. Anderzijds streven we naar perfectie en wordt elke afwijking gebombardeerd tot iets wat in den treure behandeld moet worden. Een funeste combinatie als je het mij vraagt.

U nog een theorie in gedachten?

Comments (5)



Previous

Veilig gevoel?

Next

Bellen tijdens het vrijen?

5 Comments

  1. De ouders worden ook steeds jonger en hebben dus al andere standaarden. Dat is er in iedergeval een. Zijn zat meer verklaringen te bedenken natuurlijk 😉

  2. Dan concludeer je dat jonge ouders niet kunnen opvoeden en dat lijkt me verre van waar (en kijk uit, ik had hele jonge ouders 🙂 ) Bovendien nemen mensen juist steeds later kinderen. Lijkt me dan eerder dat ouders teveel tegelijk moeten en de opvoeding verwaarloost raakt.

  3. Mick

    Iedereen heeft zich maar te schikken in het ideaal van de “perfecte burger”. Iemand die hard wil werken voor weinig geld, vooral niet zelfstandig nadenkt (oei, je eigen gedachten kunnen wel eens afwijken!) en zich compleet en zonder zeuren schikt in alles wat er opgelegd wordt. En dat irriteert veel mensen, waardoor ze een of ander stempeltje opgeplakt krijgen (ADHD, Borderline, depressief en bedenk het maar) en dan wordt er heel veel geld gestopt in projecten om die mensen kwaadschiks toch maar in het gareel te krijgen.

    De drang tot perfectie is inmiddels al doorgedrongen tot de kleuterscholen. 5 jarigen moeten een CITO-toets maken aan de hand waarvan hun “leerweg” bepaald wordt, in feite hun toekomst bepaald wordt. Zodat ze maar goed klaargestoomd worden tot slaafs arbeidsvee. Is het dan zo vreemd dat er steeds meer jongeren en volwassenen in de problemen komen?

  4. Helemaal met je eens, prachtig verwoord. Hoewel ik zelf ook het label ADHD en DCD heb, maar ik wijk wel iets meer af dan een beetje 😉 Stoort iedereen zich net zo goed geweldig aan.

  5. Ik zeg niet dat ze het niet kunnen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft