Nachtmerrie

Bor, onze oudste kat, ligt op dit moment in een dierenhospitaal met shock en nu is het wachten tot vanmiddag voor we weten of hij er doorheen komt. Hij heeft injecties gehad en was zo erg afgekoeld dat we hem achter moesten laten onder een warme lamp en ter observatie omdat niet zeker is of hij nog meer letsel heeft. Zijn longen en hart klonken ‘normaal’, er lijken geen interne bloedingen te zijn maar een van zijn achterpootjes reageerde slechter dan de rest en zolang hij in shock is, is niet helemaal uit te sluiten of hij geen verder letsel heeft.

De komst van het nieuwe hondje Charis is dus uitgelopen op een totaal drama. Na binnenkomst stormde hij op Bor af om te spelen maar Bor zat weggedrukt in een hoekje en haalde uit. Daarop begon Charis ontzettend te blaffen, de mensen die hem brachten begonnen enorm te schreeuwen naar Charis en Bor heeft zich toen in totale angst vastgeklauwd op het hoofd van Charis. Charis heeft waarschijnlijk niet gebeten maar heeft Bor wel met zijn snuit op de grond gedrukt tot we Charis wegtrokken. Onder een hoop lawaai heb ik Bor uit die hoek gehaald en in een aparte kamer bekeken. Hij kwijlde enorm en was duidelijk verschrikkelijk geschrokken maar leek niet gewond en even later vluchte hij zelf onder een kast. Daar heb ik wel af en toe gekeken maar hem verder met rust gelaten in de veronderstelling dat dat het beste was. Tot ik vannacht in een impuls besloot Bor onder de kast vandaan te halen. Dat zou hij normaal niet zo over zich heen laten komen maar nu wel. En waar ik hem nooit langer dan drie seconden mag op pakken voor hij zich weg klauwt, bleef hij nu tegen me aan hangen. Heb hem neergezet en hij zakte meteen door zijn achterpootjes waarop we meteen naar de dierenarts gereden zijn. Hopelijk is dat nog op tijd geweest.

Sowieso blijkt Charis veel te fel op katten te reageren. Later op de middag dreef hij Knoepie (de jongste poes) in een hoek en bleef daar ook als een waanzinnige staan blaffen en proberen erbij te komen, hij kroop er bijna voor onderin in de ijskast. Zij liep een schram op haar neus op omdat ze tegen een raam omhoog probeerde te klimmen maar kon de hond op tijd wegkrijgen en ze mankeert verder gelukkig niets. Verder heeft Charis voortdurend geprobeerd in de kamer te komen waar de katten opgesloten zaten en als hij ook maar een flits kat dacht te zien, begon het blaffen opnieuw.  Ook de lege kattenmand die naar Bor ruikt was voldoende om Charis tot extreme drukte te drijven. Hoewel hij met katten is opgegroeid, gaat dat nu duidelijk niet meer.

Heb de vorige baasjes maar vast gesmst, Charis moet sneller dan snel hier weg. Knoepie zit nu nog opgesloten en belangrijker, hopelijk mag Bor vanmiddag mee naar huis en dan kan Charis hier écht niet meer zijn.

Dus nu zit ik dit maar te schrijven terwijl ik wacht tot de telefoon overgaat. Voor Bor beter als ze niet bellen, elk uur geen nieuws is goed nieuws zei de dierenarts. De mensen die Charis terug moeten nemen ga ik zo zelf maar proberen wakker te bellen, dat kan me niet snel genoeg gaan. Het is ook voor hem wel triest, hij wil alleen druk spelen en kan er ook niet zoveel aan doen allemaal. Maar ik merk dat ik het hem toch wat kwalijk neem.

Dit is echt een ontzettende nachtmerrie…

Wilt u een beetje aan Bor denken vanochtend, hij kan het echt heel goed gebruiken.

Update: een van de baasjes kreeg ik meteen om zeven uur al te pakken en ze komt rond tienen Charis terug ophalen.

Comments (12)



Previous

Wat er gaande is …

Next

Update Bor

12 Comments

  1. desiree

    Och och och, wat een ellende.
    Dit is allemaal niet leuk, niet voor Bor, niet voor de andere poesjes, niet voor Charis en niet voor jou.
    Ik krijg buikpijn als ik het lees.
    Wat moet je je vreselijk voelen na dit alles.
    Dat Charis nog drukker reageert op de katten is logisch.
    Honden die goed overweg kunnen met katten zijn voornamelijk die katten die honden gewend zijn.
    Eenmaal de toon gezet bij de eerste ontmoeting is het logisch dat het hondje helemaal ‘doordraait’ wat naar kat ruikt of ziet.
    Hier heb je wel een hondengoeroe voor nodig om dit in goede banen te leiden.
    Belangrijkste op dit moment is dat Bor hier heelhuids doorheen komt.
    Voor Charis is altijd wel een nieuw adres te vinden,
    voor Bor niet zomaar een nieuw leven…
    Hondje Charis kan er niet zo veel aan doen.
    De baasjes van Charis hadden minder nonchalant kunnen zijn als het om kennis gaat over het hondje.
    Op zijn minst de riem aanhouden als het binnen kwam, al was het maar om de katten op een veilige afstand met het nieuwe te laten wennen en omgekeerd.

    Heel veel sterkte voor Bor, ik houd mijn hart vast na wat je beschreef over zijn zwakte.
    Ook heel veel sterkte voor jou gewenst, dit zal niet in de koude kleren gaan zitten
    😡

  2. Hè wat jammer nou. Maar één van de twee moet heel jong zijn (de kat of de hond). Eenmaal volwassen is het bijna uitgesloten dat ze nog aan elkaar wennen. Je kunt dus beter voor een pup gaan als je toch graag een hondje wil.
    Mijn hond was al volwassen toen Bruce kwam. Ik had hem op mijn hand en ik voelde zijn hartje kloppen van angst. Na twee dagen was het over: ze knuffelen en stoeien ook al is zij tien keer zo groot als hij.

  3. Best mogelijk dat het mis ging juist doordat Charis met katten is opgegroeid, er dus geen angst of terughoudendheid tegenover heeft en er direct op af vliegt. Jammer dat het zo gelopen is, na zo’n eerste kennismaking denk ik dat het inderdaad beter is dat Charis weer weg gaat, het kan anders een lange en stressvolle periode voor hond, katten en baasjes opleveren waarbij nog lang niet zeker is of ze ooit aan elkaar wennen.

    *duimt even mee voor Bor*

  4. Onze hond was toen hij op 1 jarige leeftijd bij ons kwam direct al beschermend naar de katten toe..
    Bij de katten duurde het wat langer..
    Jammer dat het niet samen gaat bij jullie.
    Tekkels zijn vaak ontzettend fel..

  5. Awwww Wat jammer dat het zo fout gelopen is Cinny. Hopelijk voor Bor loopt het allemaal goed af. Zoals in de vorige reacties vermeld, kunnen poezen en honden best wel leren om met elkaar te leven, maar dit moet echt veel geleidelijker gebeuren en veel omzichtiger. Hopelijk lukt het ooit wel eens.

    Sterkte en beste wensen voor Bor en een goeie thuis voor Charis

  6. Jammer Cin, heel jammer. Soms gaan dit soort dingen goed, soms niet. Toen ik ‘Boris’ voor de eerste keer in huis had, tijdens zijn adoptietijd, ging het helemaal niet goed met de chinnies en cavia’s. Hij dacht dat het eten was. Heel veel problemen mee gehad. Toch na een halfjaar heb ik hem definitief genomen, omdat hij er inmiddels aan gewend was. Helaas heb jij deze luxe niet en zul je idd de hond moeten teruggeven. Volgende keer misschien een asielhond op proef? Dat mag gedurende drie weken. Bovendien weet je dan nog beter of zo’n beest bij katten kan, want in het asiel testen ze dat direct op de opgevangen, vreemde, katten. Of een pup. Maar op dat laatste zit je denk ik niet te wachten, omdat je er dan constant met zo’n beest uit moet. Heel veel sterkte.

  7. Ach wat naar allemaal… 🙁 Dit is wel een vreselijke anti-climax na het vorige postje. Ik hoop dat het met Bor allemaal al wat beter gaat ondertussen en hoop ook dat Charis uiteindelijk een goede plek vindt, want zoals je zelf ook al schreef, kan hij er zelf ook weinig aan doen. Heel veel sterkte allemaal! * virtuele knuf *

  8. Jammer. Je had je er zo op verheugd. Maar denk je niet dat Charis aan de situatie had kunnen wennen? Een emmer water over zijn kop zodra hij een kat aanviel ofzo?

  9. Lennard

    Ai. Wat een dramatische wending aan iets waar jullie je zo op verheugd hadden.

  10. Keeske de Vlaming

    Je snapt, dat ik het een droevig verhaal vind…

    Voor een deel opgelost, lees ik, nu het verdere met Bor nog, waar ik heel hard voor duim, maar dan ook héél hard..

  11. Iedereen bedankt voor het duimen. Plaats zo een update op mijn log enne, blijven doorduimen.

    @Desiree: Ja dat zal wel meegespeeld hebben, na zo’n slecht begin was Charis ook diep onder de indruk van het gebeurde denk ik. Heb het baasje van Charis nog gesproken (ze hebben hem meteen weer opgehaald gelukkig en belde vanavond om te vragen hoe het Bor vergaat) en zij zei dat ze het ook niet verwacht had omdat hij ook op visite bij mensen met katten zo nooit doet. Maar toch denk ik dat dan de mensen bekenden zijn en de geuren bekender. Nu was het al meer een stressboel en echt totaal vreemd. Heb mezelf al een heleboel verwijten gemaakt maar ja, daar wordt Bor niet beter van dus probeer het maar los te laten.

    Overigens heeft Bor eerder honden meegemaakt die op visite kwamen en eentje die hier woonde (Dobber), dus hij was het wel gewend. Hij heeft er nooit naar getaald, zocht het hogerop tot alles wat gewend was en besteede er niet zoveel aandacht aan. Dobber vond hij na verloop van tijd wel leuk zolang die hem niet omver rende met bietsen om eten. Nu was het de ontzettende pech dat hij niet kon wegkomen en het zo plotseling kwam voor hem, dus hij logisch vol in de aanval ging. Knoepie kwam er als laatste bij en is met Dobber opgegroeid. Die bleef zelfs nieuwsgierig, na het debacel in de ijskast wilde ze later toch weer d’r kamer uit om te gaan kijken. Ze is beter met honden dan met andere katten, dan wordt ze helemaal debiel van eng en naar.

    @Rian: Mijn katten hebben vaker met oudere honden te maken gehad die een tijd kwamen logeren of hier introkken en dat is altijd prima gegaan. Dolly sliep regelmatig in de hondenbak en Bor vond alles altijd wel best. Dit is gewoon zo ongelukkig verkeerd gelopen.

    @Frans: precies, het wennen zal dan al moeilijk worden maar sowieso heeft Bor alle eerste rechten en die ga ik niet meer confronteren met een hond. Had met ons ook niet meer gekund, wij blijven ook een beetje nare associatie erbij houden. Kan de hond helemaal niets aan doen maar toch.

    @feex: Charis was een Duitse Brak en eigenlijk bijna overdreven lief en vind alles leuk. dat maakt het nog wat triester, het was uit leukheid dat hij het zo deed.

    @Anne: Charis is gelukkig meteen terug gegaan naar zijn baasje en heeft het idee dat hij hier even gelogeerd heeft.

    @MeisjeMeisje: aanvankelijk wilden we een pup maar vielen bij het zoeken op Charis. Voorlopig helemaal geen hond en als we het ooit wel weer willen, dan een pup of niet denk ik.

    @Poelekie: Ja het is echt van een feestje omgeslagen naar onze grootste nachtmerrie.

    @Mack: denk dat het misschien wel had gekund na een andere start maar dat heeft nu allemaal geen zin meer.

    @Lennard: ja, ik verviel ook aardig in eerdere gedachten die wel bekend zijn denk ik.

    @Keeske: dankjewel, alle beetjes helpen en hij kan het heel goed gebruiken.

  12. citrientje

    dit is echt een nachtmerrie ja vooral voor de katten. Ik hoop dat alles goed komt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft