Update Bor (2)

Om maar goed van start te gaan, hij is buiten levensgevaar. Niet dat hij nu al rondstuitert natuurlijk, alle waardes zijn nog aan de lage kant, hij is nog ietsje uitgedroogd, hij eet alleen uit de hand en is nog wel wat zwakjes. Hij plast ook nog niet uit zich zelf, waarschijnlijk door de pijn in zijn linkerpoot en zij. Inmiddels kan hij de linkerpoot wel weer gebruiken – de verlammingsverschijnselen zijn weggetrokken (!) – alleen kost het wel nog veel moeite. Hij blijft dus zeker tot en met woensdag aan een infuus om zijn vocht op peil te krijgen en hem nog wat verder aan te laten sterken.

Wat er nu precies is, is niet honderd procent zeker vast te stellen. Vanochtend dacht de dierenarts dat hij al sluimerend ziek was voor het ongeluk en dat hij daarom zo ontzettend langzaam opknapt. Maar de blaas bleek goed, de bloedwaardes voldoende, de nieren zijn goed, er lijkt geen sprake te zijn geweest van inwendige bloedingen en de zenuwen zijn dus ook goed aan het komen. Zijn leverenzymen waren wel belachelijk hoog maar dat kan allerlei redenen hebben, van zeer ernstige tot simpel de schrik van het ongeluk. Omdat hij voor het ongeluk in enorm goede doen was, hij is eigenlijk nog nooit zo lekker in zijn hummetje geweest als het laatste jaar, hebben we besloten met de lever gewoon even af te wachten. Eerst zien dat hij voldoende opknapt om naar huis te mogen en dan moet hij hier nog wel een week of vier vijf gaan herstellen. Daarna kunnen we naar de eigen dierenarts om hem nog eens te laten checken op zijn lever. Maar al met al lijkt het er op dat voornamelijk zijn linkerpoot en zij flink gekneust en pijnlijk is en de schrik en ouderdom de boosdoeners zijn dat het niet zo rap gaat allemaal. Hij is vijftien of ouder en hoewel hij nog lang mee kan, is hij niet de jongste.

Vanzelfsprekend zijn we ook vandaag op ziekenbezoek geweest en hij was zichtbaar behoorlijk aan het opknappen. Hij was al geïrriteerd, hij schrikt weer van harde geluiden, reageerde heel goed op ons, genoot volop knorrend van de knuffels en was ronduit kwaad toen we de kooi dicht deden en ook nog het lef hadden weg te gaan. Breekt je hart om hem achter te laten maar nu zit hij daar beter dan hier en hij heeft de zorg nog hard nodig. We mogen hem de hele dag bezoeken en vanavond kregen we een ‘jullie weten de weg he’ en konden we zo doorlopen.

Iedereen heel erg bedankt voor het duimen!!

Comments (10)



Previous

Update Bor

Next

Los zand

10 Comments

  1. desiree

    Fijn om te horen dat Bor opknapt, nog even en hij mag naar huis 🙂 @};- 😡

  2. Wat een rotavontuur. Ik heb de hektiek gemist, maar net even alles nagelezen. Ik ben blij dat het weer goed gaat met Bor, en hoop met jullie mee dat dat ook zo blijft. Ik duim dat het stuiteren binnenkort weer van start gaat!

  3. Pfffff, Cin! Ik lees het ook nu pas allemaal, maar het hakt er evengoed in. Je schrikt je helemaal wild op zo’n moment denk ik. Maar laat me één ding even benadrukken: dit was gewoon stom shit ongelukkig, het is niet zo dat jullie met opzet dit hebben laten gebeuren, dus verwijt jezelf niets. Jullie hadden de beste intenties met alledrie de dieren, vol liefde, en dat dat mis ging, dat is heel erg maar niet jullie schuld.

    Eigenlijk best een kanjer, die Bor, zo oud en dan nog zo’n aanval te boven komen. Stiekem is het een bikkel. 🙂 Toch, niet om negatief te doen, maar houd er ergens, diep in je achterhoofd, rekening mee dat hij echt oud is en dus zomaar overnight kan sterven, ook na dit avontuur wat hij te boven lijkt te komen. Voel je ook dan niet schuldig.

    Voor nu: heeeeeeeeeeel veel succes, met zoveel liefde moet hij in ieder geval emotioneel wel weer zo erbovenop kunnen komen. 🙂

  4. Fijn te lezen dat het beter gaat, ik duim nog even door dat het helemaal goed komt met Bor.

  5. verlammingsverschijnselen weggetrokken..
    Zou op een tia kunnen duiden.. maar ik ben geen arts.
    De lever is dus ook nog niet goed..

    15 jaar of ouder… tja dat is een lange tijd samen.
    Hopenlijk komen er nog wat gezonde jaartjes erbij..
    Hopenlijk gaat het plassen nu wel goed.

  6. Vandaag ging het nog beter, zelf geplast en s’nachts stiekem gegeten. Ze maken zich daar ongerust dat hij dat allemaal niet doet als ze er bij zijn maar zo is hij thuis ook, dus eigenlijk is het een teken dat hij de oude aan het geraken is 🙂

    @Wenz: ben vandaag maar aan het loslaten geslagen. Hoewel het wel enigzins onze schuld is natuurlijk, ik had dit onnoemelijk makkelijk kunnen voorkomen. Maar dan nog hebben we er niets ana daar in te blijven hangen, maakte ook de dierenarts me even grondig duidelijk. En ze heeft gelijk (jij ook). Gelukkig is hij wel een bikkel 😀

    @feex: Nee, een tia was het niet, dan waren er andere kenmerken geweest. Dit was echt een combinatie van shock en alles in het pootje uitgerekt, gekneust en beschadigd dat het verlamde. Zodra de shock echt weg was, verdween de verlamming ook. Gelukkig, ik was ook bang voor een TIA of een hartaanval. Maar in dat opzicht is hij verbijsterend gezond gelukkig.

  7. Ja maar dat valt in de categorie: als ik niet de straat op was gegaan had ik nooit door een auto aangereden kunnen worden – je had het wel makkelijk kunnen voorkomen, maar je leeft gewoon je leven en hebt geen signalen genegeerd, en dus is het niet jouw schuld! Maar goed van je, dat je aan het loslaten bent geslagen. En die dierenarts, die mag ik wel. 😉

  8. Cats ,wil be cats..
    Be glad. It,s a cat.-x

  9. @Wenz: nah, iets meer dan dat wel. We introduceerden een hondje in huis, ik had oplettender moeten zijn in plaats van te vertrouwen op een scala van aannames. Maar niemand heeft daar nog iets aan, met name Bor niet. En de dierenarts duidelijk ook niet 😉

    @feex: 😡

  10. Ik heb weer even bijgelezen…

    Wat een gedoe meid met al je dieren. Wil je goed doen, pakt het heel anders uit dan je gewilt had.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft