Brief aan Karin de Mik

Aanvankelijk heb ik in de auteursrechten zaak de journaliste van gewraakte artikel niet lastig willen vallen. Tenslotte is het wettelijk onjuist om haar of elk ander werk over te nemen en was de claim afkomstig van auteurhebbend bedrijf. Na enkele dagen schreef zij echter wel een stuk wat mede over mij en deze zaak ging. In eerste instantie heb ik daar gereageerd in de hoop dat ze er op in wilde gaan. Vooralsnog heeft ze zelf echter niet meer gereageerd** en heb ik besloten er zelf dan een log aan te wijden in de vorm van een brief.

Hallo Karin,

Na het lezen van ‘Fout’ had ik de indruk dat je verder niet gelezen hebt om wie het ging of in welke context jouw artikel verkeerd is gebruikt. Blijkbaar doet dat niet ter zake want zoals je eindigt: ‘auteursrecht is heilig’. Bovendien lijk je van mening dat de adhesiebetuigingen die ik ontving niet terecht zijn, misplaatst emotioneel gestoeld. Toch verdedig je jezelf met enkel emotionele argumenten. Het schrijverschap is moeilijk en onzeker, je krijgt geen dertiende maand of pensioenopbouw. En vooral, je gebruikt je geld voor goede doelen als voedselpakketten naar Roemenië en vijftien jaar vrijwilligerswerk voor de Dierenbescherming. Van het geld wat je uit claims vergaard ga je geen leuke dingen doen maar betaalt er bijvoorbeeld de operatie van de kat van die een voortand moet missen.

Tja. Ik heb een minimale WAO uitkering en ben verder afhankelijk van mijn partner, ben niet in staat om überhaupt te werken en heb ook geen dertiende maand of pensioenopbouw. Mijn kat lag een week voor deze zaak met shock in een dierenkliniek en heeft het ternauwernood gehaald, zijn linkerachterpoot werkt niet meer en de benodigde zorg koste ook wat centen. Toen ik nog kon werken deed ik volop vrijwilligerswerk in een kattenasiel en paardrijden voor gehandicapten en nu doe ik achter de computer wat ik kan, schrijven over een omstreden ziekte ME. Je weet wel, waar het artikel over ging. De mijnheer die je interviewde walste vierkant over patiënten heen en hebben er voor gezorgd dat ik en velen met mij weer een stukje minder ziek werden geacht en weer een stukje meer hulp geweigerd zagen. Om jouw werk geen onrecht aan te willen doen heb ik het geheel overgenomen in een rits van postings over de ziekte, deze mijnheer en de mediastorm waar menig journalist dankbaar gebruik van maakte over de rug van patiënten. Dom misschien, ondoordacht wellicht maar geen bewuste broodroof of pronken met jouw veren. Ik betaal er zelfs zelf voor om mijn schrijfsels gelezen te krijgen.

Toch vermoed ik zomaar dat je dat geheel niet relevant vindt. Immers ‘Het auteursrecht is heilig’, iedereen moet met ‘zijn poten van je werk afblijven’ en het geheel is ‘een ernstig feit’. Waarom dan zulk een emotionele, persoonlijke verdediging schrijven waar je iets zakelijks wilt verdedigen?

Wellicht om goodwill te kweken of begrip te vergaren voor je verder zakelijke standpunt. Tenslotte raakte het je erg, je werd elders een ‘foute journalist’ genoemd en dat is nooit eerder gebeurd. Maar ook daar doe je een ander aan wat je zelf liever niet hebt, ik ben duidelijk de foute WAOster die zonder pardon beboet moest worden. Niets waarschuwing, realiseert de wereld wel wat voor ernstig feit ik begaan heb? Je vermoed van niet dus schrijft er een log over waarin ik er niet bijster toe doe als schender van recht.

Je relativeert het uiteindelijk met “Bovendien maak ik wel degelijk keuzes. Sommige organisaties vind ik ,,zielig´, voor particulieren zal ik voortaan ook wel enige clementie tonen” Ik denk niet dat je organisaties of particulieren een plezier doet met de titel “zielig”. Maar ook denk ik niet dat je enige clementie zal tonen. De Elfstedensite die een knipselkrantje had, kreeg net zo goed een claim voor een artikel van jouw hand dat de de winter niet best was. In deze ben je je verdediging gaan schrijven zonder te weten waarom deze WAOster jouw artikel eigenlijk ongevraagd had geplaatst (en zonder dat ze een woord over jou geschreven had). Maar vooral is je ondertoon zeer helder: poten af van je werk en een bedrijfje als Cozzmoss is zo gek nog niet om te compenseren voor tijden van minder inkomsten.

Persoonlijk zou ik je niet direct willen betitelen als foute journalist. Wel denk ik dat de methoden die cozzmoss hanteert niet erg ethisch genoemd kunnen worden. In mijn ogen haalt alleen dat al je geschetste profiel van weldoener naar beneden, immers je staat vierkant achter dit auteurhebbend bedrijf en je hebt je niet voor niets daarbij aangesloten. In elk geval zijn het de gebruikte methoden om auteursrechtschending tegen te gaan – als is het een gat in de markt om inkomens wat aan te vullen – waar mensen en mass over gevallen zijn. Het bedrijf is geenszins opgericht om rechten te beschermen maar zoals zij zelf groot op de voorpagina roepen, om meer aan artikelen te verdienen. “Meer” als in meer dan er normaal gesproken aan verdiend zou worden.

**Karin heeft inmiddels per mail gereageerd en zal het daarbij laten.

Comments (24)



Previous

Drukte om een pil

Next

Sorry, voor iedereen die mij gemaild heeft ..

24 Comments

  1. Goed stuk, je verwoordt precies wat iedereen denkt. Persoonlijk denk ik dat ze niet eens het lef heeft om te reageren. Maar je hebt nu wel precies kunnen zeggen, waar het eigenlijk allemaal om draaide.

  2. De enige die zielig is in dit verhaal is die karin zelf.

  3. Misschien geen foute, maar wel een gefrustreerde journalist. Ik denk dat de beste dame misschien ook wel een beetje is geschrokken van alle aandacht, maar goed. Ik maak een hele diepe buiging voor uw woorden in deze zaak.

  4. Mick

    Wat een “dame”, zeg! Mijn bloed gaat koken na het lezen van haar stukje “fout”. Hoe bedoel je met 2 maten meten? Ze klinkt als een mens met zeer weinig tot geen inlevingsvermogen mbt andere mensen. Alleen haar eigen ego telt. En maar zichzelf verdedigen met het voedselpakketten versturen naar Roemenië en de zieke kat die geholpen is van het boetegeld … nou nou :-w
    CiNNeR, je hebt hierboven het geheel goed verwoord en samengevat. Ben het met MeisjeMeisje eens dat ze naar alle waarschijnlijkheid niet eens het lef heeft om te reageren.

    (ik reageer een beetje laat, heb de hele storm niet in de gaten gehad. Wat een *piep* toestand)

  5. Ikk heb ook even gereageerd op haar post, hopelijk blijft die reactie wel staan (ik heb geen zin om hem straks opnieuw te moeten verzinnen en dan maar hier te moeten geven)

  6. Prima deze reactie, kan de journaliste niet omheen. Het is wel flauw om niet met jou te willen “praten”. Misschien moet je er ook snel een streep onder zetten. Straks gaat het je leven nog beheersen. Moet je ook niet hebben.

  7. Even een reactie voor iedereen tegelijk: De discussie die op internet speelt is allang overgegaan naar algemener waar deze zaak alleen nog als voorbeeld dient. Maar haar logstukje bleef voor mij nogal in de lucht hangen. Deels omdat ze zich heel persoonlijk uit en vervolgens niet meer reageert, deels omdat ze daardoor ook mijn excuses (in de reacties daar) nergens heeft aanvaard. Het is haar lifelog dus de uitgelezen plek om achterliggende emoties te uiten maar vind het jammer dat ze dat op die manier heeft gedaan waar ik dat zelf bewust binnenboord had gehouden tot nog toe. Of eigenlijk vooral jammer dat ze het zo heeft gedaan maar vervolgens niet meer reageert. We zullen zien of ze hierop wil reageren maar in elk geval ben ik mijn gedachte erover kwijt, wat voor mij persoonlijk gewoon prettig is.

    @frans: Cozzmoss heeft de reacties verwijderd en de reactiemogelijkheid uiteindelijk gesloten (eigenaardig, dat was wat ze beoogden met het log, bezoekers en reacties 🙂 ), Karin de Mik heeft tot nog toe alles laten staan en denk niet dat ze de reacties alsnog zal verwijderen eigenlijk.

    @Astrid: Alles in zijn geheel speelt wel een vrij grote rol momenteel maar het zijn vooral anderen die er veel werk in steken en me ontlasten. Dit stukje wilde ik wel afsluiten en met deze brief wil ik er een streep onder zetten.

  8. Wat ik me trouwens afvraag: er is je niet gevraagd om de betreffende post te verwijderen maar om het verschuldigde auteursrecht te betalen. Is het nu je dat gedaan hebt niet zo dat je die post dan zonder problemen terug zou moeten kunnen plaatsen? (zou het zelf gewoon doen, maar ik denk dat het in jouw geval – geen rechtsbijstandverzekering – verstandiger zou zijn dat toch even kort te sluiten: misschien stelt Kots Cozzmoss zich wel op het standpunt dat de korting is gegeven omdat het inmiddels verwijderd was en dan zou je het probleem opnieuw krijgen(

  9. @frans: Jawel, dat is zelfs geeist dat ik het artikel zou verwijderen. Vandaar dat ik de claim ook zag als boete eigenlijk, er wordt verwacht dat ik een bedrag betaal en het artikel niet meer gebruik. Denk eigenlijk wel dat ik het terug zou mogen plaatsen, elfstedensite heeft het ook gedaan en uiteindelijk heb ik een factuur betaald. Maar ben nog aan het informeren hoe dat nu precies in elkaar steekt.

  10. Hmm, als ze zowel (blijvende?) verwijdering vragen als een heffing voor het auteursrecht opleggen vind ik dat wat dubbelop, zou dan dus betekenen dat als je het geplaatst wilt houden ze nog een keer een rekening voor auteursrecht kunnen sturen? Ik begin de manier waarop ze te werk gaan steeds dubieuzer te vinden.

  11. Prima stuk Cinner! Als ze slim is reageert ze, als dit in de lucht blijft hangen krijgt ze straks nog minder opdrachten en heeft ze geen geld meer voor de voedselpakketten en dat kan toch niet de bedoeling zijn?

  12. Dikke Mik… zeiden we vroeger. Karin de Mik heeft zichzelf te kakken gezet. Een beetje publicist die nog wat googlet zal zich wel twee keer bedenken om van deze dame een stuk te plaatsen.

  13. Goed je hebt het van je afgeschreven. Punt er achter en doorgaan.

  14. Zal het als update vermelden zo, Karin heeft inmiddels kort gereageerd per mail en daar zullen we het bij laten.

    @frans: nou ja dat is niet zo gek denk ik, het is een schadeclaim die ze versturen voor reeds geleden schade, dat wil nog niet meteen zeggen dat er toestemming tot herpublicatie is verleend.

    @Petra: reactie per mail is het geworden 🙂

    @Pascal: tja daar wil ik van af wezen of dat gebeurd, dit is voornamelijk in reactie op haar log.

    @bl@nkie: gebeurd vanzelf 🙂

  15. Karin de Mik kent eigenschappen die een journalist slecht kan gebruiken, ze is rancuneus, bijgelovig en achterdochtig. Naast dat alles schrijft ze belabberd: het verschil tussen hoofd- en bijzaken ontgaat haar. De stukken die ze gedeponeerd heeft bij Cozzmoss zijn Niet Om Door Te Komen Zo Saai.

    Natuurlijk stond ze in haar recht. Maar ze heeft zich geen seconde willen verdiepen in jouw situatie en vastgehouden aan haar claim via Cozzmoss.

    *Als* ze vriendelijk gereageerd heeft per email, dan was dat waarschijnlijk uit hypocrisie of opportunisme.

    Karin de Mik heeft met haar claim aan jou bewezen wat ze waard is, hoe en of ze privé heeft gereageerd op jouw schuldbewuste verantwoording, doet daar niets aan af.

    Het siert jou dat je het erbij laat.

  16. We zijn wel benieuwd naar wat ze te melden had, of heb ze er iets in gezegd van dat het niet openbaar mag worden ofzo ?

  17. @Mannie: het komt er op neer dat ze het hier bij gaat laten, dus niet verder zal reageren 🙂

  18. *oef* dat is een opluchting, dat kan ik me levendig voorstellen

  19. Karin de Mik laat alleen mensen reageren die een Google account hebben. Zeker bang voor wat er anders allemaal binnenkomt.
    Mag ik zo vrij zijn een reactie aan Karin hier te plaatsen? Bij voorbaat dank CiNNeR.

    Karin.
    Natuurlijk sta je formeel in je recht als je wilt dat mensen met hun poten van jouw stuk afblijven. Verder vind ik de hele zaak een zielige vertoning. Je klaagt steen en been en kan blijkbaar nog altijd niet voldoende verdienen met je “schrijftalent” om je te kunnen veroorloven een beetje zachtmoedig met je medemens om te gaan. Wellicht is juist dat gebrek aan zachtmoedigheid de reden dat het maar niet lukt om echt iets te worden in dit leven.
    Het is simpel zat om voedselpakketten te geven en goed te zijn voor je kat. En daar nog huilerig over te schrijven ook. Jekkie!
    Echte menselijkheid zit van binnen en niet van buiten.
    Deze centen hadden beter bij de schenster van de auteursrechten kunnen blijven. Misschien had die het wel harder nodig dan de mensen in Roemenie of jouw kat.
    Aardig zijn, mensen de hand reiken als dat nodig is, het is een kunst die je (nog) niet beheerst.
    Dat kun je zelfs met 10.000 voedselpakketten niet afkopen.

  20. @GobboE: zoe zie je maar waar webloggen allemaal goed voor is 🙂

    @Cornette: ach ja, misschien werd ze anders volgespamt. Zal je reactie laten staan 🙂

  21. Triest.. Ze schrijft wel zo maar over de groep waar jij behoort.( verdient er ook wat mee met haar mening over de rug van..)
    En daarop mag je dus juridisch gezien nix op terug zeggen.
    Dit valt onder vrijheid van meningsuiting lijkt me ,meer dan onder auteursrecht.Tja.. waar moet dat naar toe met dit land?

    🙁 Daarbij.. ik ga haar artikel niet lezen ),maar.. het lijkt me wel dat ze haar kennis over ME ook bij een een of ander specialist moet staven?
    Hernia en whipplash , en rsi waren toch ook aanstelziekten?

  22. @feex: nou ja het was een interview dus hoever de kennis van Karin de Mik over ME strekt is niet te zeggen, het is de geinterviewde die in mijn ogen niet helemaal wijs was. En ik mag er alles over zeggen, als ik haar artikel er maar niet bij gebruik. Wat ik in dit geval nog wel discutabel blijf vinden hoor, maar goed.

  23. citrientje

    goh wat een keurige nette en vooral duidelijke brief. Goed hoor.

  24. HKH

    Mooi hoor .. gewoon er bij laten zitten?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft