Hoe een auteurswet zijn doel voorbij schiet

In drie weken is mij ontelbaar keer gevraagd ‘waarom zou je een artikel overnemen als je er ook naar kan linken?’. Nog vaker kreeg ik het advies ‘schrijf het gewoon in eigen woorden op, dan geef je dezelfde boodschap maar is het niet strafbaar.’ Evenveel gehoord is de ‘verander een paar woorden, dan is het juridisch correct’.

Zelf zie ik dat als tekenen dat de auteurswet (1912) zijn doel compleet voorbij aan het schieten is. Immers gaat het er duidelijk al niet meer om of een auteur zich beschermd ziet of ondergetekende creatief genoeg is, het gaat er klaarblijkelijk alleen om hoe we als maatschappij zo correct mogelijk de wet kunnen omzeilen en zodoende derden geen kans geven de auteurswet als gat in de markt te gebruiken.

Nu is dit nog kleinschalig en dan zijn de adviezen zo gek nog niet om klein, persoonlijk leed te voorkomen. Maar niet alleen webloggers maken zich druk om de beperkingen die de auteurswet op kan leveren, ook culturele en wetenschappelijke instellingen in Nederland zeggen zich zorgen te maken ‘over bedreigingen van het evenwicht van het auteursrecht en onvolkomenheden in de auteursrechtwetgeving.‘ FOBID, Netherlands Library Forum (nationaal samenwerkingsverband van de landelijke bibliotheekorganisaties) willen een dringend beroep doen op alle betrokkenen om ‘informatie vooral toegankelijk te houden en de beschikbaar heid te kunnen garanderen voor iedereen’ en doen dit in vorm van een manifest.

Het manifest illustreert daarbij dat de auteurswet ook op grote schaal zijn doel voorbij aan het schieten is. Waar vroeger de bibliotheek een fysieke plek was waar informatie aan het publieke domein geschonken werd, is dat nu virtueel mogelijk maar beperkt door de auteurswet die daar niet op is ingericht. Dezelfde adviezen geven om de wet te omzeilen lijkt dan toch lichtelijk imbeciel nietwaar? Het kan toch niet de bedoeling zijn dat een maatschappij zich met ontwikkelingen en al laat beperken door een verouderde wet die op dat moment tegelijk zijn doel niet dient?

Comments (9)



Previous

Rokende melkkoe

Next

Auteurswet vs Web 2.0 in het NRC

9 Comments

  1. In realiteit zijn er enorm veel wetten te omzeilen. Advocaten maken dagelijks gebruik van technieken om dit te doen. Fair spelen is de enigste goed weg vind ik, het eerlijkst naar jezelf, en naar een ander toe.. Zo probeer ik het iig..

  2. Dan mis je toch het punt Redstar, of vindt je het een goed iets een wet in stand te houden ongeacht of een maatschappij eerder gedupeerd raakt dan er nog baat bij heeft?

  3. Nee dat vind ik niet, ik probeer te zeggen dat eigenlijk het hele wetboek oud en versleten is.. Hoe moeilijk is het te begrijpen wat ik zeg?

  4. ps: ik bedoel voorlaatste reactie niet kwaad of zo. Ik vind alleen dat zo lang de wet is zoals hij is, fair spelen het enige is wat er gedaan kan worden.

  5. Op het punt: “Het kan toch niet de bedoeling zijn dat een maatschappij zich met ontwikkelingen en al laat beperken door een verouderde wet die op dat moment tegelijk zijn doel niet dient?” reageer jij met dat dat dagelijkse praktijk is voor advocaten en fair play de enige weg is. Mijns inziens mis je dan totaal het punt, het gaat toch om de vraag of de wet niet aangepast zou moeten worden. Of je bent misschien van mening dat het gehele wetboek nu eenmaal verouderd is en dat is dan maar pech hebben?

  6. Wat denk je nu zelf?

  7. Wat wil je nu bereiken eigenlijk? Ik heb werkelijk geen clue hoe je over aanpassing van de wet denkt of dat hij wel of niet zijn doel voorbij schiet. Je spreekt je er namelijk niet over uit, je vertelt alleen maar hoe je het nu onder deze wet doet. En verder reageer je voortdurend nogal aangebrand.

  8. Het is maar hoe je mijn woorden leest. Ik ben in zijn geheel niet aangebrand. Ik vind dat het hele wetboek wel op de schop kan…

  9. Ah ok, dat is tenminste duidelijk 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft