Het Nadinegevoel

Op dit moment is er een actie gaande tegen zinloos geweld, waarbij bloggers worden opgeroepen zoveel mogelijk ruchtbaarheid te geven aan slachtoffer van zulk geweld Nadine, de Nadine Foundation en de onlangs uitgegeven dvd “Inspired by Nadine”.

Op zich ben ik normaal gesproken geen voorstander van dit soort acties. Hoe triest ook voor dit meisje en de nabestaanden, zijn er heel veel mensen die naar om het leven komen en heb ik het gevoel dat de opzet zich téveel focust op specifiek dit meisje in plaats van alle slachtoffers van geweld die net zoveel aandacht verdienen. De gehele term zinloos geweld vind ik sowieso nogal discutabel, het suggereert immers dat er ook zinvól geweld bestaat. Maar vooral denk ik dat dit soort iniatieven normaal niet zoveel zoden aan de dijk zetten. De mensen die er mee bereikt worden zijn immers de mensen die al geheel niet van plan zijn met een hakbijl een ommetje door het park te gaan maken.

Uiteindelijk kreeg ik een argument waardoor ik toch besloten heb mee te doen met de ruchtbaarheidsactie: deze groep mensen lijkt het verder te kunnen tillen waar andere iniatieven al snel weer onder het tapijt verdwijnen. Menig politici is er bij betrokken geraakt en ik heb me laten vertellen dat september aanstaande op de ‘dag van herdenking van geweldsslachtoffers’ een manifestatie georganiseerd zal worden. Wie weet kan het in grootschalige vorm een zinnig signaal richting de politiek afgeven. Want hoewel ik denk dat geweld in een samenleving helaas altijd zal blijven bestaan, denk ik ook dat de overheid zich meer zou kunnen inzetten op sneller ingrijpen als situaties dreigen mis te gaan, beter straffen en een beter TBS-systeem dan het nu is.

Dus bij deze: haar verhaal en alle acties er omheen kunt u hier verder lezen ..

Hoe denkt u doorgaans over dit soort iniatieven?

Comments (8)



Previous

Christelijke moraal?

Next

Zuinigheid met vlijt

8 Comments

  1. Triest om op zo,n wijze iemand te verliezen..
    Het lijkt wel alsof geweldsdelicten steeds meer voorkomt..
    Tbs.. Ik vraag me af of daar ook wonderen zijn te behalen.
    Iemand die een ander neersteekt ..zal best wel vaker geweld hebben gebruikt, (of van te voren gepland)
    Ik bedoel maar ergens heb ik wel een zakmes liggen, maar het zal niet in mij opkomen om dat te gebruiken (tenzij acute nood, om mijn vege lijf te redden) Wel heb ik eens een honkbalknuppel gekocht ,toen ik gestalkt werd, en deze mijn woning met geweld binnentrad. Nooit gebruikt, gelukkig maar..
    Er lopen wel heel wat rare figuren rond,rijp voor psychiatrie.. maar je laten leiden door angst of wanhoop kan destructieve vormen aannemen.

  2. Ik denk dat dit soort initiatieven, als ze goed aangepakt en uitgewerkt worden, een heel positief resultaat kunnen hebben. Vooral voor de nabestaanden. Als dan ook nog eens een goed doel hiervan mee kan profiteren dan is het helemaal ok. Dat maakt de zinloze dood van het meisje iets minder zinloos. Of zo lijkt het toch.
    Zo’n initiatief is ook een vorm van in leven houden. Hoe je het ook draait of keert. Zolang mijn kind nog genoemd word, zolang men nog spreekt van mijn kind, leeft het nog. Het is pas als men erover zwijgt dat het echt dood is. Of zo lijkt het toch.
    Dat merk ik zelf ook. Vandaar dat ik ook een jaarlijkse herdenking doe voor mijn jongste zoon. Waarbij ik al zijn vrienden en mijn andere zoon zijn vrienden uitnodig en onze vrienden en familie en kennissen van ons allemaal.
    Je wil dat je kind, je geliefde die zoveel voor jou heeft betekend, ook zoveel betekent voor de andere mensen.
    Andere mensen hoeven niet te bepalen of zulke initiatieven horen te kunnen of niet. Want vaak is hun enige bezwaar, dat ze niet met de ellende van een andere willen geconfronteerd worden.
    En het is net deze soort onverschilligheid waardoor meer en meer zinloos geweld kan gebeuren.

    Het is goed dat we de maatschappij duidelijk maken dat dit geweld niet tolereren.

  3. @feex: TBS is een verhaal op zich ja, ik twijfel er enorm aan of dat nou zo goed werkt eigenlijk. Maar een gevangenisstraf doet helemaal niets en als daders dan binnen tien jaar (of soms nog akelig veel korter) weer op straat staan, pfff. Maar denk dat je gelijk hebt, men moet zich ook niet laten leiden door angst. Denk dat deze foundation dat op zich ook niet doet?

    @Anne: eigenlijk denk ik dat ze alleen zinvol zijn voor de nabestaanden. Ook omdat degenen die niet onverschillig zijn niet degenen zijn die het geweld kunnen minderen, zij zijn niet de daders en zullen dat zeer waarschijnlijk ook niet worden. Ik heb altijd het gevoel dat we niet de gehele maatschappij duidelijk maken dat we geen geweld willen maar alleen elkaar, de mensen die al niet geweldadig zijn. Plus dat door de overmaat aan iniatieven als stille tochten, dat zijn kracht snel verliest. Niet voor de nabestaanden maar wel als signaal naar de maatschappij toe.

    Eerlijk gezegd denk ik dat de oplossing meer zit in strenger aanpakken vanuit overheidswege.

    Jouw gevoel kan ik me goed voorstellen en ik denk dat dat bij deze Nadine ook sterk speelt, de mensen om haar heen willen haar doen voortleven in deze acties. Wat op zich wel een mooie gedachte is, daar wil ik niets aan af doen. Maar of het maatschappelijk effect heeft betwijfel ik toch wel.

  4. MeisjeMeisje

    Als voormalig ‘slachtoffer’, denk ik dat er eens wat strenger opgetreden moet worden. Strengere straffen, en niet twee weken schoffelen in het plaatselijk plantsoen. Ook het kunnen doen van anoniem aangifte (wel met bewijs uiteraard) moet tot de mogelijkheden gaan behoren. Als slachtoffer van dit soort daden moet je met alle gegevens bloot richting dader. De dader heeft namelijk volgens Nederlands recht, inzage op het dossier wat tegen hem opgebouwd is. Hierin staat de volledige naam en adres van het slachtoffer. Twee weken schoffelen, en daarna de klus afmaken bij het slachtoffer is dan het gevolg. Geen wonder dat er niemand, nog aangifte durft te doen.

  5. Tja ,De maatschappij ben jij zeggen ze.
    Ik ben er wel een die niet afwacht, trek vechtende honden uit elkaar, spring/sprong in als er iets onacceptabels gebeurt ( maar niet altijd wanneer ik kids bij me heb)Dan heb ik slechts wat opmerkingen, ruchbaarheid geven.
    Later komt de schrik.
    Ik moet toegeven dat ik ook nooit getuige ben geweest van een steekpartij gelukkig maar…De vraag is dan hoe en..of ? ik dan zal handelen.( als ik dan zou handelen?) Je bent er niet op voorbereid eigenlijk..anders dan vandalisme of een groepje jongeren aan het etteren, tegen iemand of tegen voorwerpen.Mijn volgetatoeerde stoer doende ex liep snel door..terwijl een groepje tegen 1 persoon zat te duwen.zo oneerlijk..
    Laatst zag ik op you tube ook zo,n raar filmpje, eerst werd er een steekpartij gefilmd daarna werd de dader ervan voorzichtig afgeleid met een paar kleine duwtjes in de rug, dan weer nix ..dan weer wat beweging..richting dader.
    Ik denk dat er veel mensen verstijft staan als ze zoiets zien, Wie weet zou ik ook aan de grond genageld staan maar filmen zou niet in me op komen.. real tv?
    Ik vind het een kwalijke zaak. Ik denk dat angst daarin zeker meespeeld, en zelfbehoud ook.
    Maar idd in de criminele kringen is een strafblad een soort c.v ,een reputatie wat zegt dat er met hun niet gekloot mag worden.
    Tja… probeer dat er maar uit te krijgen,
    Het zijn wel gasten met weinig tolerantie ,die zelf wel het eea bij anderen aanrichten,maar de bal niet teruggekaatst willen hebben.
    Een paar jaar terug is er iemand dodelijk gestoken die ik kende..
    Door iemand die volgens anderen ‘nogal stilletjes’ was.
    Puur frustratie ..dat hij toeschreef aan die éne persoon.
    Het verekte was dat hij dit deed om zijn vader te ‘troosten’. iets in die richting meen ik.. en ook voorbereid handelde..
    Ik vind het knap eng worden, dat mensen zo kunnen ‘knappen’.
    Bizar en wreed.
    Alsof dat alles oplost.

  6. Het is de samenleving als geheel aan te rekenen. Zij kiezen immers de politiek, voeden hun kinderen op en geven deze samenleving een gezicht. Een gezicht van onverschilligheid, egoisme. Een samenleving waarin ieder op z,n eigen eilandje zit en het verdomd om er eens van af te komen.

  7. Voor mijn gevoel worden er tegenwoordig teveel van dit soort acties gehouden. Net als de tijd waarin er zoveel stille marsen werden georganiseerd. Het verliest zijn kracht op het moment dat het teveel wordt gedaan.

    Aan de andere kant, mag je een gebeurtenis als dit zomaar voorbij laten gaan zonder er bij stil te staan? Er wordt geprobeerd om deze gebeurtenis een betekenis te geven. Er wordt geprobeerd om mensen te laten zien dat dit niet hoort.

    Dubbel gevoel dus.

  8. @MeisjeMeisje: ja dat blijft wel iets ontzettend absurds, dat de dader en passant al je gegevens gratis meekrijgt in feite. Hoe moeilijk is het om te ebdenken dat dat beter afgeschermd kan blijven, zou moeten in mijn ogen.

    @feex: ik vraag me wel af of dit vroeger niet ook gebeurde maar we er nu meer over horen. Hoewel het schijnt wel dat de graad van geweldadigheid flink is toegenomen. Misschien raken we doorgefokt als valse honden, maar dan valse mensen.

    @Leibele: aan de andere kant zijn we wel soms knuffelig met criminele jongeren of wordt er weinig hard ingegrepen als er nog geen slachtoffers zijn gevallen. Rare combinatie eigenlijk, alsof het een met het ander gecompenseerd moet worden?

    @Paul: ben ik helemaal met je eens, dat het zijn kracht verliest. Maar sowieso denk ik dat het signaal dat dit niet hoort, al lang en breed bekend is. Zeker bij de mensen die naar zo’n actie luisteren. Denk dat het in die zin weinig extra betekenis krijgt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft