Digitale bibliotheek 'leeg' door auteurswet 1912

Voelt de blogger aan dat een flexibelere auteurswet nodig is, de Koninklijke Bibliotheek ziet zware noodzaak voor een wetswijziging. Waar het opzetten van een uitgebreide bibliotheek nog te doen is, blijkt het opzetten van een digitatele bibliotheek simpel een onmogelijke opgaaf. Immers volgens onze auteurswet 1912 dient bij voorbaat toestemming gevraagd te worden aan de auteur van elk werk. Er zijn echter zoveel ‘verweesde werken’ – dat wil zeggen werken waarvan de auteursrechthebbenden onbekend of onvindbaar zijn – dat alleen al het opsporen veel en veel teveel tijd en geld zou gaan kosten. Tel daarbij alle eventuele vergoedingen op en het wordt een miljoenenproject wat onbetaalbaar en onuitvoerbaar is. Op zijn minst eigenaardig in een digitaal tijdperk waarin het delen van informatie en kennis als essentieel wordt gezien.

De Koninklijke Bibliotheek stelt dan ook dat hier snel een oplossing voor gevonden moet worden, wil men voorkomen dat ‘de 20ste eeuw in de digitale bibliotheek te boek komt te staan als ‘the missing link’. Zij dragen zelf enkele oplossingen aan waarbij de voorkeur uitgaat naar het Angelsaksische en het Scandinavische model (zie artikel)

Op zich een mooi pleidooi voor aanpassingen die uiteindelijk moeten resulteren in wetswijzigingen. Enige jammere is in mijn ogen dat elke probleemhebbende gaat voor het eigen hachje en niet breder dan dat wil gaan. Hopelijk zal de politiek dat op een zeker moment wel willen doen ..

Comments (4)



Previous

Blij als een kind!

Next

Politiek 2.02

4 Comments

  1. Ik krijg elke maand een brief van KB, waarin ze vragen mijn boeken en andere werken die ik uitgeef eens op te sturen. Ik vind het toch goed dat er nog behoud van het gedrukte werk blijft. Digitaal vind ik niet zo interessant of het moeten nieuwsfeiten zijn, maar we gaan toch niet iedere meuk bewaren, dan moet de mens maar weer eens creatief worden.

  2. Het is niet alleen een kwestie van creativiteit, het is tevens een kwestie van historie, onderwijs en nieuwsgaring.

    Op een of andere manier vinden we het doodnormaal dat we in de bibliotheek de krant kunnen lezen, artikelen kunnen terugzoeken, boeken kunnen lenen en informatiemappen kunnen bestuderen. Ook vinden we het doodnormaal dat het digitale tijdperk zorgt dat steeds meer op internet afspeelt, we een kenniseconomie en een informatiemaatschappij zijn, we informatie delen en alles makkelijk en snel beschikbaar is.

    De combinatie, die gooien we dan ineens verre van ons alsof het enigzins absurd is. Dan is een bibliotheek inbreukmakend, rechten schendend en moeten mensen zelf maar eens creatief worden. Mag informatie gerust verloren gaan, als de rechten van de auteur maar zwaar beschermd worden en de betalingen over en weer vliegen.

    En het gaat niet zozeer om het moderne leesboek wat bij de boekhandel verkrijgbaar is. Het gaat om wetenschappelijke verhandelingen, literatuurstudies, oude literatuur wat niet gekocht kan worden maar wel onderwezen moet blijven.

  3. er is volgens mij een subwet die stelt dat 40 jaar na het schrijven het werk zodne rproblemen aangehaald kan worden, mits je wel bronvermelding doet.

  4. @GobboE: maar het gaat hier niet om aanhalen maar om in zijn geheel aanbieden aan publiek. Dan geldt dat er auteursrecht op rust tot zeventig jaar na maken voor artikelen (in geval van schrijven in dienst van de krant bijvoorbeeld) of zeventig jaar na de dood van de auteur die het werk gemaakt heeft. Vandaar dat de bibliotheek zich zorgen maakt om ongeveer een eeuw aan werk.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft