Regeren doet pijn

Het zomerreces komt er aan, de PvdA keldert in de peilingen, de ChristenUnie worstelt met embryoselectie en dus was het weer eens tijd voor een mooi congres. Over een ding waren de partijen het afzonderlijk eens: regeren doet pijn. Maar wat mogen we verder van deze twee kabinetspartijen verwachten?

Marriete Hamer bewees in elk geval een mediacursusje of twee te kunnen gebruiken. Bijvoorbeeld starte ze elke zin in een ellelange opsomming met ‘Ik baal dat ..’. De kracht van de herhaling zal ze misschien gedacht hebben maar het gevolg mag duidelijk zijn: men onthoudt dat ze baalt en waarvan mag Joost weten. Daarnaast toonde ze haar strijdvaardigheid door met een huilerig, sjacherijnig gezicht tegen de jonge socialisten uit te roepen dat de PvdA de strijd aan zal gaan (welke? wie zal het zeggen). Om vervolgens als een zoutzak tegen de standaard aan te wankelen/leunen/hangen. De jonge socialist zei breeduit lachend dat hij dan tevreden was. Ik vroeg me alleen maar of hoe die vrouw in hémelsnaam in de politiek beland is. Was het niet iets met positieve discriminatie van vrouwen?

Wouter Bos dan, die kan tenminste goed speechen. Even kijken: de koopkracht holt achteruit, het regent belastingverhogingen, bezuinigins- en minimaliseringsmaatregelen zijn bijna aan de orde van de dag, de zorg plempt volledig in elkaar, voedselbanken groeien, de kloof tussen arm en rijk wordt almaar groter, de bureaucratie tiert welig en de betutteling en verchristelijking in de politiek beleven hoogtijdagen. Dus waar denkt Wouter Bos de weggelopen kiezer mee terug te krijgen … Juist ja, ‘het integratievraagstuk’ . Wat? Ja heus, het integratievraagstuk dus. En ow ja, zullen we weer solidair worden? *Zucht*

Griezelig genoeg toonde het congres zich voornamelijk tevreden en zelfs enigzins enthousiast. Wouter Bos wijst spontaan in een willekeurige richting en de aanhang dribbelt wel mee, dat idee. De kloof tussen politiek en burger is nog nooit zó groot geweest?

Maar het kan erger, op visite bij de ChristenUnie. Op een soort van eo-volwassenendag sprak Rouvoet van zijn visioen en zijn lijntje met god waardoor hij weet wat goed is voor de mens. Sterker, de liefde van god drijft deze christenen voort “tot Hij komt”. Je kan in de politiek maar ergens op wachten nietwaar?! Vervolgens haalde hij nog even flink uit naar iedereen die niet christelijk is. Mensen zijn immers niet democratisch voor embryo-selectie en in vrijheid van meningsuiting tegen het standpunt van de ChristenUnie in deze. Welnee, de mens is gewoon rancuneus. En dat komt allemaal door Jan Wolkers en Maarten ‘t Hart. Dat u dat wél even weet. Staande ovaties slingerden in het rond, daar kan elke tv-dominee in Amerika nog een puntje aan zuigen.

Ook Arie Slob sprak maar zodra die man zijn mond open doet, haak ik spontaan af. Verder was er veel kerkelijk samenzang. Heel veel kerkelijk samenzang. En gelukzalige blikken natuurlijk.

Al met al een dag om compleet van aan de drank te geraken … (maar vanaf 1 juli zónder sigaret natuurlijk)

Comments (6)



Previous

Herstemmen tot goed ..

Next

Oranje uitgeschakeld ..

6 Comments

  1. Ik gruwel even veel van de Socialistische religie als van de Christelijke. En de Internationale of het morgenrood doet zeer aan m,n oren. Dat al echter brengt mij niet aan de drank.

  2. Soms is de politiek zo boring…

  3. Kitty

    tjezussss….wat voor programma heb jij zitten kijken….of moet ik vragen programma`s?

    *WinK*:d

  4. Kitty

    bijdewweeejjj…

    ziet er mooi uit zo je blog!!!

    ^:)^

  5. Niet regeren schijnt nog veel meer pijn te doen, ze doen tenminste de laatste kabinetten wel uiterst krampachtig hun best in het spelletje “blijf zitten waar je zit..”

  6. Wachten tot Hij komt…zie je wel! Ik wist wel dat sex de oplossing is voor alles.

Leave a Reply to Terrebel Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft