Alsof is goed genoeg

“Dit toont aan hoe belangrijk het is dat de huisarts in het consult van meet af aan aandacht heeft voor zowel de medische als de psychosociale kant van het verhaal van de patiënt”, zegt Nivel-onderzoeker Sandra van Dulmen. Verder

Ja ja, dat kwam zomaar uit onderzoek rollen. Niet omdat aandacht voor de patient bij het beroep huisarts hoort. Welnee! Omdat de patient dan ‘het gevoel heeft’ serieus genomen te zijn. Strategie dus. Geen onbekend fenomeen in deze maatschappij en alzeker niet alleen voorbehouden aan huisartsen. Met de politicus als het ultieme voorbeeld dat wij geacht worden in een wereld van make believe te leven. Balkenende roept het al langer: ‘laten we positief zijn!’

Het meest absurde is natuurlijk dat het gros van de burgers het zich laat welgevallen. We vinden het inmiddels heel normaal dat we zes weken of langer moeten wachten op onze internetverbindingen na een verhuizing. Dat we meer betalen voor goedkoper betalingsverkeer. Dat de verzekeraar op de stoel van de arts gaat zitten. Dat we voedselbanken kennen in dit land. Dat we op allerlei vlakken genaaid worden waar we bij staan. Zolang het maar mooi verpakt gebracht wordt alsof het best meevalt, vinden ‘we’ het wel best.

Hoe komt dat toch, dat we zulke makke schapen verworden zijn?

Comments (15)



Previous

Henk Blanken: dit deugt nog steeds niet?

Next

Sla een regenput

15 Comments

  1. Renald

    Ik ben blij dat ik een internetverbinding heb, mij kan verzekeren, het een en ander kan betalen met een pasje. Ik ben blij dat er voor mensen die de steun nodig hebben voedselbanken zijn. Ik realiseer mij dat ik vaak iets koop en/of accepteer vanwege het mooie verpakkingkje. Inderdaad, ik vind het meeste wel best…..best genoeg. in vergelijking met de omstandigheden en toestanden in het merendeel van de wereld.
    Oorlog, voedseltekort, vervuild drinkwater, gebrek aan medische zorg en medicijnen, geen onderwijs, geen huis en in sommige situaties een ernstige beperking om je mening te uiten op straffe van de dood.
    Het meeste in Nederland valt voor wat mij betreft mee. Volgens mij kunnen wij in Nederland spreken van een relatief aangenaam grote omvang van de comfort-zone. Daar ben ik inderdaad positief over.

  2. Ik heb het gevoel dat je dit aardig hebt verwoord. 😉

  3. Op zich ben ik het helemaal met je eens. Alleen vermeldt dat onderzoek nergens dat de huisarts zou moeten doen alsof. Dat het daar in de praktijk nog wel eens op neer zou kunnen komen kun je de onderzoekers niet verwijten, die concluderen slechts dat aandacht helpt, als dat in de praktijk op doen alsof uitdraait ligt dat alleen aan die huisartsen die kennelijk dit advies nodig hebben.

  4. @Renald: zoals je zegt, dat is relatief. Maar leg je de lat niet erg laag, als je bij elke vermindering of afbraakmaatregel vergelijkt met honger en oorlog? Natuurlijk, in Dafur zouden ze hemels gelukig worden van een voedselbank aan huis en het is goed om dat soms eens te bedenken. Wij leven echter niet in Dafur, wij leven in een land waar voedselbanken helemaal niet nodig zijn.

    Aan problemen hier geen aandacht schenken omdat het altijd wel ergens slechter gaat, lijkt mij eerder een makkelijke weg dan een geval van positief denken.

    @Pascal: dank 🙂

    @frans54: Eigenlijk verwijt ik de maatschappij dit te doen, niet hoofdzakelijk de onderzoeker. Toch heeft ook die een rol in het geheel. Immers geeft het onderzoeksbureau niet aan dat huisartsen die hun werk goed doen als pretig worden ervaren, maar dat een bepaald gedrag als prettig wordt ervaren. Houdt dat niet het bestuderen hoe te doen alsof in stand?

  5. Toch ben ik het niet helemaal met je eens. Zo is het net alsof het in Nederland allemaal prut is. Ik zal het niet gelijk allemaal gaan vergelijken met oorlog etc zoals Renald, maar toch, in Nederland weet je vaak wel waar je aan toe bent, terwijl je in veel landen maar moet afwachten wanneer bedrijf X zin heeft langs te komen om je probleem te verhelpen bijvoorbeeld.

    Ik weet ook niet of Nederlanders wel makke schapen zijn. Nederland is toch ook het land van ” het is nooit goed”. Als ik weer even terug ben in Nederland valt me dat namelijk altijd op, dat Nederlanders in vergelijking met veel andere landen soms idd wat negatief ingesteld zijn. b-)

    *Duikt snel weg en is blij dat ze ver weg zit :-“*

  6. @SillyCrazyYou: Nederland is niet helemaal prut maar rent wel harder achteruit dan nodig is. Daar hoef je alleen maar een paar keer per week het nieuws op na te slaan (en even bij de nationale ombudsman te kijken). En dan zijn we wel het land van het klagen maar niet bepaald van er iets aan willen doen.

    Mag je trouwens gerust zeggen als we in een ruimte vertoeven hoor, over het algemeen sla ik er niet meteen op 😉

  7. Eline

    Ik lees op steeds meer websides en prikborden dat mensen vragen hoe ze deze dingen kunnen veranderen/verbeteren. Dat jij schrijft: WE vinden enz… klopt dus helemaal niet.
    Minder generaliseren zou ik zeggen, dat scheelt al een stuk.

  8. @Eline: Cinner schrijft geen we maar ‘we’ . Die aanhalingstekens zorgen volgens mij voor een principieel verschil waardoor er juist geen sprake is van generaliseren maar slecht van aangeven dat dit kennelijk de gedachtegang is bij een doorsnee van de Nederlanders

  9. @Eline: ah en hebben die mensen nog wat gedaan nadat ze anderen om oplossingen hebben gevraagd? Zelf ben je natuurlijk iniatiefneemster van veel en meer maar je houdt ons nog even in spanning. Ik ben benieuwd *Kijkt naar buiten of de wereld al verbeterd is*

    @frans: Buiten dat, het is een column. Het wordt zo onleesbaar als je elke nuancering mogelijk er in op neemt 😉

  10. Renald

    @Cinner: Relatief beschouwd is naar mijn idee de grote oplosser. Dat betekent niet de ogen sluiten voor ‘problemen’ zoals die er in Nederland zijn. Dat is voor mij het plaatsen in een perspectief. Zo heeft ieder z’n ding. Tijd, plaats, context, allemaal relatief.

    Handhaven van status quo vind ik op zich al een hele prestatie, tot de neergang. Bovendien is er volgens mij altijd sprake van tendensen (ingegeven door incidenten). Dat houdt voor mij in dat bij een willekeurige afbraak zoals jij dat noemt, ik niet vind dat ‘we’ daar aan ten onder gaan of achteruit hollen. Ik denk dat het soms slechter moet worden voor het beter zal gaan, het slechte hoort dan bij de verbetering.

    In Nederland zijn er schrijnende gevallen, ernstige problemen, etc. Dat ben ik volstrekt met je eens. Ik vind ook dat een deel van de waargenomen problematiek overdreven is of wordt. Ik vind een aantal fundamentele vraagstukken belangrijker dan schrijnende gevallen. Veel van ‘onze’ wensen overstrekt naar mijn smaak het spanningsveld van ‘onze’ mogelijkheden. Er blijft de worsteling met dilemma’s (keuze’s) en de beperkingen om aan alle wensen te kunnen voldoen.

    Rest de vraag wat ik doen. Daar waar ik kan mijn steentje bijdragen, mijn best doen en anderen gevraagd en ongevraagd helpen. Don Miguel Ruiz beschreef in zijn boek The Four Agreements de maatschappij als ‘de hel’. Daarbinnen mijn aangenaam plekje maken en als het kan uitbouwen, dat is wat ik kan doen. Covey benoemt in zijn theorie een cirkel van betrokkenheid en een cirkel van invloed. De maatschappij, daar ben ik bij betrokken. Mijn privé-omstandigheden behoren voor het merendeel tot mijn cirkel van invloed. Echter de overgang van de een naar de ander kan een behoorlijk ontransparant gebied zijn waarin de eigen waarneming illusies op werpt.
    Ik ben een bewoner van een stad, provincie, land, werelddeel en ook deze planeet (in dit sterrenstelsel).
    Welke maatschappij kies jij? En hoe zou jij deze het liefste zien?

  11. @Renald: iets relatief plaatsen, is niet meer dan dat: relativeren. Dat is geen oplossing van een probleem, slechts een probleem kleiner gaan bezien. In sommige gevallen is dat prima. Bij structurele maatschappelijke problemen lijkt het mij totale onzin. Het feit dat in Nederland het aantal gezinnen wat hulp van voedselbanken nodig heeft stijgt., word geen minder groot probleem omdat er elders in de wereld honger is. In perspectief geplaatst komt er zelfs een ander resultaat uit: dit is een zeer welvarend land waarin het niet nodig is voedselbanken nodig te hebben. Dat die toch nodig zijn komt immers niet omdat er hier voedselschaarste is of we een bananenrepubliek zijn. In perspectief geplaatst raakt het probleem eigenlijk nog triester.

    Je hebt eerder gesteld dat ik zou verhalen over incidenten of schrijnende gevallen. Maar dat is jouw opinie, zeker niet de mijne. Het gaat ook niet om incidenten. Neem de zorg. Thuiszorg is budget ontnomen door meer bureaucratie in te voeren. Krijgt die thuiszorg een patientenstop zoals nu in enkele regio’s het geval is, dan komen daar niet incidenteel schrijnende gevallen uit voort. Iedereen die vanaf dat moment hulp nodig heeft, krijgt die niet. Punt. Of het nu om je bejaarde moeder gaat of je zelf een ernstig ongeluk krijgt, de thuiszorg is er niet en dat is dat.

    Heb je nog een deel problemen die welliswaar relatief zijn maar diep doordrongen in onze maatschappij en ow zo onnodig. Onbeschoftheid bij instanties en organisaties is daar een voorbeeld van. Een voorbeeld wat vrijwel iedereen in Nederland wel kent, of het nu gaat om een uitkeringsaanvraag of een helpdeskvraag. het kost niet eens iets daar wat aan te doen, een beetje vrolijk humeur en een tikkeltje empathie is ruim voldoende.

    Enfin, in dat opzicht verschillen we ruim van mening. Ik zie wel degelijk structurele problemen, ernstig van aard waarvan ik meen dat je daar als welvarend land iets op moet ondernemen. Niet alleen de politiek, ook elke willekeurige burger.

    Overigens is er geenzins sprake van een status quo. De herzieningen hebben zich zelden in zo’n rap tempo opgestapeld, de verschuiving in mentaliteit heeft zich allang ingezet.

    Ik denk dat je meer kan doen naast de eigen omgeving gevraagd en ongevraagd helpen. Dat protest laten horen op gebieden waar je het werkelijk mee oneens bent kan werken, ongeacht of je er zelf op dat moment last van hebt. In het klein, een klacht indienen als een behandeling onjuist is. In het groot: protset laten horen in plaats van denken dat het jouw tijd wel zal duren. Bijvoorbeeld: Wellicht heb je geen enkele zorg nodig en wie weet, je gehele leven niet. Maar wil je dan ook niet in een land leven waar zorg goed geregeld blijft?

    Zelf wil ik ene socialere maatschappij. Een waarin mensen zich druk maken om het geheel en niet alleen om zichzelf. In kleine als grote zaken.

  12. Renald

    @Cinner: Hoe we een socialere maatschappij kunnen realiseren, daar verschillen wij in van mening, niet van doel.

  13. @Renald: Dat vraag ik me af als ik je antwoorden lees en eerdere discussies in beschouwing neem. Lijk je toch wel degelijk een heel andere bril op te hebben dan ik.

  14. Renald

    @Cinner: Een mening hoeft niet een equivalent te zijn van wat iemand doet. Sociaal zijn kan op vele manieren vormen.:)>-

  15. @Renald: Ja en dan heb jij duidelijk een andere blik dan ik op deze maatschappij en hoe het anders kan of zou moeten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

 

Powered by WordPress & theme based on Lovecraft